orzeczenia TSUE

Trybunał Sprawiedliwości znów pochylił się nad prawami pasażerów lotniczych. W jednym z wyroków stwierdził, że pasażerowi wolno dochodzić odszkodowania za utratę rzeczy nawet wtedy, kiedy znajdowały się w bagażu innej osoby lecącej tym samym samolotem. W drugim orzekł, że w razie wytoczenia procesu o odszkodowanie z tytułu odwołania lotu, termin przedawnienia ustala się zgodnie z przepisami krajowymi każdego państwa członkowskiego. Nie wynika on natomiast z konwencji dotyczących lotnictwa.

W wypadku postępowań upadłościowych przedsiębiorców, którzy mają siedzibę i oddziały w różnych państwach Unii, o chwili zakończenia procedury decyduje prawo miejsca, w którym ją wszczęto. Prawo Unii pozwala jednak wszcząć wtórne postępowanie upadłościowe w państwie, w którym położony jest majątek dłużnika, nawet gdy procedura główna służy ochronie i restrukturyzacji przedsiębiorstwa.

Wszystkie sądy państw Unii związane są każdym orzeczeniem sądu krajowego. Zasada ta rozciąga się również na uzasadnienia orzeczeń i wszystkie płynące z nich wnioski. Dlatego żaden sąd państwa członkowskiego nie powinien odmawiać uznania orzeczenia sądu innego państwa członkowskiego, w którym ten uznaje się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy ze względu na istnienie klauzuli jurysdykcyjnej, którą przyjęły strony sporu. Tak orzekł luksemburski Trybunał Sprawiedliwości w odpowiedzi na pytanie sądu okręgowego z Bremy.

Państwa członkowskie muszą zapewnić, że stężenie w powietrzu pyłu o cząsteczkach nie większych niż 10 mikrometrów nie przekroczy dopuszczalnych wartości. Mają przy tym obowiązek informowania Komisji Europejskiej o przypadkach, w których ich progowe wartości zostaną przekroczone.

Sprawy o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego lub prawa wytoczone, by sąd mógł stwierdzić, że powód nie ponosi odpowiedzialności z tytułu czynu niedozwolonego, mogą być prowadzone przed sądem miejsca, gdzie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę.

Przepisy państw Unii mogą ograniczać odpowiedzialność właścicieli samochodów, jeżeli za zderzenie aut nie da się przypisać winy żadnemu z kierowców, a ranny pasażer przyczynił się do rozmiaru szkód, jakich doznał – orzekł Trybunał Sprawiedliwości UE.

Pasażer samolotu, który dociera na miejsce co najmniej trzy godziny później niż było to planowane, może domagać się takiego odszkodowania jak pasażer lotu odwołanego w ostatniej chwili - orzekł we wtorek Trybunał Sprawiedliwości UE.

Tylko obiektywne przyczyny uzasadniają odmienne traktowanie pracowników zatrudnionych na czas określony i tych pracujących na stałe. Dotyczy to także przepisów, na podstawie których umowy terminowe – po spełnieniu określonych warunków – przekształcają się w stałe kontrakty. Ich stosowanie nie może prowadzić do dyskryminacji pracowników, którzy na podstawie tych regulacji otrzymają umowę o pracę na czas nieokreślony.

Zakazane jest wysyłanie ulotek, listów, kuponów itp. stwarzających fałszywe wrażenie, że klient wygrał nagrodę, podczas gdy w rzeczywistości, żeby ją otrzymać, musi ponieść konkretne wydatki - orzekł w czwartek unijny Trybunał Sprawiedliwości.

Jedno z państw Unii może zakazać wjazdu na swoje terytorium głowie innego państwa członkowskiego. W takich sytuacjach działa bowiem wynikające ze zwyczajowego prawa międzynarodowego i z wielostronnych konwencji ograniczenie swobody przemieszczania się.

By można było mówić o bezpośredniej lub nawet pośredniej dyskryminacji ze względu na pochodzenie rasowe albo etniczne, nie jest konieczne łamanie praw zagwarantowanych przez ustawę. Wystarczy każde mniej przychylne traktowanie, jeżeli u podłoża takiego zachowania leży różnica rasy lub pochodzenia etnicznego. Dlatego przepisy krajowe uzależniające dyskryminację od naruszenia ustanowionych ustawowo praw lub interesów są niezgodne z antydyskryminacyjną dyrektywą 2000/43.

W Europie będą współistniały dwa znaki towarowe zawierające słowo Matador, oznaczające z jednej strony piwo i napoje bezalkoholowe, a z drugiej – meksykańską tequilę i likiery z niej wyprodukowane. Tak orzekł sąd pierwszej instancji UE.

W państwie Unii nie może obowiązywać przepis ograniczający prawo swobodnego przemieszczania się obywateli tylko dlatego, że zaciągnęli niezabezpieczone zobowiązanie znacznej wartości. Przykładem może być zakaz wydania paszportu osobie, która pożyczyła pieniądze z banku, nie ustanawiając zastawu ani hipoteki. Nie może też zostać wznowione postępowanie administracyjne, jeżeli orzeczony w nim zakaz opuszczania państwa członkowskiego jest oczywiście sprzeczny z prawem Unii.

Przewoźnik nie może bezkarnie decydować, kogo przyjmie na pokład, a kogo przesunie na późniejszy lot, jeżeli reorganizację spowodowało zamieszanie na lotnisku – orzekł Trybunał Sprawiedliwości UE.

Państwo, w którym przybysz spoza Unii złożył wniosek o azyl, musi zapewnić mu minimalne warunki bytowe. Z tego obowiązku nie zwalnia nawet postanowienie o przekazaniu go do innego państwa członkowskiego, które zgodnie z prawem Unii jest właściwe do rozpatrzenia wniosku. Tak orzekł luksemburski Trybunał Sprawiedliwości, tłumacząc przepisy dyrektywy Rady 2003/9/WE ustanawiającej minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl.

By można było uznać, że substancja ma działanie farmakologiczne, jej molekuły nie muszą wcale wchodzić w reakcję z komórkami ciała osoby, która ją stosujące. Wystarczy działanie tej substancji na bakterie, wirusy lub grzyby obecne w ciele pacjenta. Tak orzekł luksemburski Trybunał Sprawiedliwości zapytany przez sąd apelacyjny we Frankfurcie o interpretację dyrektywy 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu produktów leczniczych dla ludzi.

Sąd państwa członkowskiego, który ma zamiar przesłuchać w charakterze świadka stronę procesu zamieszkałą w innym państwie Unii, może ją wezwać do siebie i przesłuchać zgodnie z własnym prawem krajowym – orzekł Trybunał Sprawiedliwości UE.