mandat radnego

Nieświadomość prawa nie chroni radnych przed utratą mandatu – wystarczy złamać któryś z ustawowych zakazów, by narazić się na tę sankcję. Wątpliwości budzą zwłaszcza przepisy antykorupcyjne, dlatego warto znać zarówno ustawę, jak i aktualne orzecznictwo sądów administracyjnych.

Wśród przepisów mających gwarantować radnemu wykonywanie jego mandatu w sposób niezależny jest art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym (dalej: u.s.g.), chroniący jego stosunek pracy w firmie, w której jest zatrudniony. Zgodnie z tym przepisem rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady gminy, której jest on członkiem. Rada gminy odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Analogiczne rozwiązania znajdują się w regulacjach ustrojowych powiatu i województwa. Rola tych regulacji jest oczywista: radny, jako wyłoniony w wyborach przedstawiciel społeczności lokalnej, musi bowiem mieć możliwość swobodnego wykonywania swoich obowiązków bez obawy o utratę pracy. Jednak przepisy są bardzo ogólne i od początku ich stosowania powstawało wiele wątpliwości interpretacyjnych. Poniżej postaramy się rozwikłać niektóre z problemów – analizujemy przy tym orzecznictwo i przytaczamy stanowiska ekspertów.

Już za kilka dni odbędą się pierwsze sesje nowo wybranych rad gmin, powiatów i sejmików województw. W tym roku będą to sesje odbywające się po nietypowo długiej kadencji, bo trwającej od 2018 r. do 30 kwietnia 2024 r. 

Radny, który prowadzi niepubliczną placówkę oświatową, w jednej gminie może stracić mandat, a w innej w podobnej sytuacji może go zachować. Eksperci winą za taki stan obarczają nieprecyzyjne przepisy.