kredyty frankowe

Uchwały frankowej Izby Cywilnej może nie być 25 marca. Powód: podział na starych i nowych sędziów SN.

Sędziowie Sądu Najwyższego, którzy 25 marca będą odpowiadać na pytania w sprawie kredytów frankowych, mają chyba ułatwione zadanie: przybywa tych, którzy im służą radą i pomocą. Do tego grona dołączyli też rektorzy czołowych polskich uczelni ekonomicznych – Szkoły Głównej Handlowej oraz uniwersytetów ekonomicznych w Krakowie, Poznaniu i we Wrocławiu, pisząc list otwarty.

Stowarzyszenie Stop Bankowemu Bezprawiu zareagowało na opinię rektorów uczelni ekonomicznych. Według SBB jej autorzy wprowadzają opinię publiczną w błąd, więc stowarzyszenie zwraca się do MEiSW z prośbą o reakcję.

Złoty należy do tych walut, które nie zyskują na dobrych nastrojach giełdowych inwestorów. Zapowiadane na 25 marca decyzje Sądu Najwyższego, dotyczące frankowiczów, wpłyną na kurs złotego wobec franka?

- Nasz produkt nie był wadliwy. Dyskutujemy o sporze w sformułowaniu klauzuli, która nie ma żadnego faktycznego wpływu na koszt dla klienta - mówi Alexander Fleischmann, dyrektor polskiego oddziału Raiffeisen Bank International. 

Przewalutowanie kredytu pierwotnie udzielonego w CHF na PLN po kursie z dnia udzielenia, ze zmianą oprocentowania na stawkę WIBOR 3m + marża oraz z powtórnym rozliczeniem kredytu od dnia wypłaty kredytu (tj. zgodnie z propozycją szefa Komisji Nadzoru Finansowego) kosztowałoby 30-57 mld zł, wynika z szacunków Zespołu Badań i Analiz Związku Banków Polskich (ZBP). Urząd KNF wcześniej szacował koszty tej operacji na 34,5 mld zł.

Spodziewamy się korzystnej dla konsumentów uchwały SN ws. kredytów walutowych – informuje prezes UOKiK Tomasz Chróstny. W jego ocenie, rozstrzygnięcie to może być ostatnim momentem dla banków na zaproponowanie rozwiązań wychodzących naprzeciw frankowiczom.

Dyskusja dotycząca kredytów frankowych nabiera intensywności. Na stole pojawiła się propozycja Komisji Nadzoru Finansowego, której podstawą mają być ugody wypracowane przez banki w formie samoregulacji. Na 25 marca zapowiedziana została uchwała Izby Cywilnej Sądu Najwyższego, która w swoim założeniu ma pomóc ujednolicić bardzo rozbieżne orzecznictwo.

Decyzje, jakie zapadną pod koniec marca na posiedzeniu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego, na którym ma być udzielona odpowiedź na pytania I prezes SN w sprawie rozstrzygania sporów frankowiczów z bankami, mogą kosztować sektor finansowy nawet setki miliardów złotych.

Zanim 25 marca poznamy uchwałę SN, sądzę, że SN powinien najpierw odpowiedzieć na pytanie czy zgodne z naturą stosunku prawnego są zapisy umowy, w których kredytodawca jest upoważniony do jednostronnego określenia kursu waluty (bez odniesienia do obiektywnych w weryfikowalnych kryteriów), która została wskazana, jako właściwa do wyliczenia wysokości zobowiązania kredytobiorcy oraz ustalenia wysokości poszczególnych rat kredytu i ich zaliczenia na poczet zobowiązania kredytowego? Jest to przy tym zagadnienie prawne, które wpłynęło do Sądu Najwyższego 3 lutego 2021 r. (sygn. III CZP 13/21).

Warszawski sąd okręgowy zalany jest pozwami w sprawach frankowiczów. Niektóre rozprawy planowane są na 2022 r. Sytuację uzdrowić ma specjalny wydział frankowy. 

Polskie batalie sądowe dotyczące kredytów waloryzowanych do kursu franka szwajcarskiego – patrząc zarówno z perspektywy prawnika, jak i ekonomisty – weszły w następny etap.

Konkretna propozycja szefa KNF dot. ugód banków z kredytobiorcami frankowymi jest dobrym sygnałem dla rynku i próbą wzmocnienia zaufania do całego sektora - uważa Izba Zarządzających Funduszami i Aktywami.