kredyty frankowe

Przewalutowanie kredytu pierwotnie udzielonego w CHF na PLN po kursie z dnia udzielenia, ze zmianą oprocentowania na stawkę WIBOR 3m + marża oraz z powtórnym rozliczeniem kredytu od dnia wypłaty kredytu (tj. zgodnie z propozycją szefa Komisji Nadzoru Finansowego) kosztowałoby 30-57 mld zł, wynika z szacunków Zespołu Badań i Analiz Związku Banków Polskich (ZBP). Urząd KNF wcześniej szacował koszty tej operacji na 34,5 mld zł.

Spodziewamy się korzystnej dla konsumentów uchwały SN ws. kredytów walutowych – informuje prezes UOKiK Tomasz Chróstny. W jego ocenie, rozstrzygnięcie to może być ostatnim momentem dla banków na zaproponowanie rozwiązań wychodzących naprzeciw frankowiczom.

Dyskusja dotycząca kredytów frankowych nabiera intensywności. Na stole pojawiła się propozycja Komisji Nadzoru Finansowego, której podstawą mają być ugody wypracowane przez banki w formie samoregulacji. Na 25 marca zapowiedziana została uchwała Izby Cywilnej Sądu Najwyższego, która w swoim założeniu ma pomóc ujednolicić bardzo rozbieżne orzecznictwo.

Decyzje, jakie zapadną pod koniec marca na posiedzeniu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego, na którym ma być udzielona odpowiedź na pytania I prezes SN w sprawie rozstrzygania sporów frankowiczów z bankami, mogą kosztować sektor finansowy nawet setki miliardów złotych.

Zanim 25 marca poznamy uchwałę SN, sądzę, że SN powinien najpierw odpowiedzieć na pytanie czy zgodne z naturą stosunku prawnego są zapisy umowy, w których kredytodawca jest upoważniony do jednostronnego określenia kursu waluty (bez odniesienia do obiektywnych w weryfikowalnych kryteriów), która została wskazana, jako właściwa do wyliczenia wysokości zobowiązania kredytobiorcy oraz ustalenia wysokości poszczególnych rat kredytu i ich zaliczenia na poczet zobowiązania kredytowego? Jest to przy tym zagadnienie prawne, które wpłynęło do Sądu Najwyższego 3 lutego 2021 r. (sygn. III CZP 13/21).

Warszawski sąd okręgowy zalany jest pozwami w sprawach frankowiczów. Niektóre rozprawy planowane są na 2022 r. Sytuację uzdrowić ma specjalny wydział frankowy. 

Polskie batalie sądowe dotyczące kredytów waloryzowanych do kursu franka szwajcarskiego – patrząc zarówno z perspektywy prawnika, jak i ekonomisty – weszły w następny etap.

Konkretna propozycja szefa KNF dot. ugód banków z kredytobiorcami frankowymi jest dobrym sygnałem dla rynku i próbą wzmocnienia zaufania do całego sektora - uważa Izba Zarządzających Funduszami i Aktywami.

Główny ekonomista Business Centre Club prof. Stanisław Gomułka odnosząc się do doniesień medialnych, zgodnie z którymi w najbliższych tygodniach mogą być finalizowane prace nad rozwiązaniem kwestii kredytów frankowych, wskazał, iż "w praktyce, może to oznaczać konieczność przewalutowania kredytów na złote".

Adam Glapiński uważa, że koncepcja „LIBOR na złotym” to postawienie na głowie zasad obowiązujących w ekonomii

Decyzja kierownictwa największego zagranicznego banku w sprawie przewalutowania kredytów we frankach nie zapadnie szybko.

Bankom zostało tylko kilka tygodni na dopracowanie finalnego kształtu kompromisu z frankowiczami. Spieszą się, by zdążyć przed potencjalnie groźną dla nich decyzją Sądu Najwyższego.

W sektorze trwają prace nad propozycją Komisji Nadzoru Finansowego (KNF) dotyczącą zawierania przez banki ugód z klientami posiadającymi kredyty hipoteczne w walucie obcej. Klienci ci otrzymają ankiety, które następnie będą analizowane przez poszczególne banki celem przejścia do fazy pilotażu, poinformował prezes ZBP Krzysztof Pietraszkiewicz.

- Bankowcy muszą liczyć się z tym, że jeśli nie podejmą tematu propozycji KNF w sprawie kredytów walutowych, to liczba pozwów sądowych przeciwko nim będzie rosła - mówi Arkadiusz Szcześniak, prezes Stowarzyszenia Stop Bankowemu Bezprawiu.

W dniu 25 listopada 2020 r. w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej zapadł wyrok w sprawie C-269/19.