kontrahenci

Zarząd firmy, który toleruje nielegalne działania handlowców, naraża się na odpowiedzialność karną – nawet jeśli sam nie uczestniczył w korupcyjnych praktykach. Kiedy agresywna sprzedaż staje się przestępstwem?

Nasz klient otrzymuje zaliczki od kontrahentów oraz sam przekazuje je dostawcom towarów i usług. Mamy wątpliwości, jak ujmować te operacje w księgach rachunkowych oraz jak je prezentować w sprawozdaniu finansowym.

Zobowiązania to wynikający z przeszłych zdarzeń obowiązek wykonania świadczeń o wiarygodnie określonej wartości, które spowodują wykorzystanie już posiadanych lub przyszłych aktywów jednostki. Przy czym w zależności od sytuacji zobowiązanie trzeba ująć jako aktywa lub pasywa. Wiedza na temat tego, jakie obowiązki ciążą na jednostce, pozwala zarządzać w sposób właściwy środkami pieniężnymi i przygotować się na ich terminowe wydatkowanie. Trzeba jednak pamiętać, że zgodnie z prawem cywilnym – co ma mieć odzwierciedlenie w rachunkowości – zobowiązania nie muszą być udokumentowane fakturami. Mogą także wynikać z umowy, w tym ustnej. Niestety ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120; ost.zm. Dz.U. z 2024 r. poz. 619; dalej: u.r.) w zakresie ujmowania i wyceny rozrachunków jest bardzo lakoniczna, niemniej służby finansowe w prawidłowej identyfikacji wyceniania i prezentacji rozrachunków z kontrahentami wspierają stanowisko Komitetu Standardów Rachunkowości (Dz.Urz. Ministerstwa Finansów z 2019 r. poz. 83). Stanowisko to obejmuje też zasady inwentaryzacji rozrachunków z kontrahentami zwanych „rozrachunkami handlowymi” w jednostkach, które sporządzają sprawozdania finansowe zgodnie z załącznikiem nr 1, 4 lub 5 u.r. W praktyce zdarzają się wątpliwości, czy zobowiązania z tytułu dostaw i usług oraz podobne należności należy traktować jak rozrachunki finansowe.

Standardem w naszym urzędzie jest podpisywanie dokumentów w formie elektronicznej, również w przypadku zawierania kontraktów z podmiotami zewnętrznymi. Zdarzają się jednak kontrahenci, którzy nie dysponują e-podpisem. Czy w świetle przepisów o zamówieniach publicznych dopuszczalna jest sytuacja, w której zamawiający sygnuje umowę elektronicznie, a druga strona użyje podpisu własnoręcznego?

Dokonywanie rozliczeń w ramach kontraktów wash-out (tj. kontraktów odwrotnych) jest powszechną praktyką w branżach, w których umowy handlowe na dostawę towarów są zawierane z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem (jak ma to miejsce m.in. w handlu płodami rolnymi). 

W naszym przedsiębiorstwie płynność finansowa zależy w dużym stopniu od poziomu i struktury kapitału obrotowego. W jaki sposób trzeba nim zarządzać? Jak określić optymalną strukturę kapitału? Jak identyfikować ryzyka w obszarze kapitału obrotowego i płynności finansowej?. Autorem tekstu jest Konrad kamiński, ECOVIS POLAND Audit, Tax & Accounting Sp. z o.o..

W poradniku przypominamy najważniejsze zasady korygowania podstawy opodatkowania, VAT należnego i naliczonego, a dodatkowo odpowiadam na pytania z tego zakresu, jakie stawiają podatnicy i rozliczający ich księgowi. Nie ograniczamy się jednak do omówienia korekt w VAT, bo przypominamy również zasady rozliczania korekt przychodów i kosztów podatkowych. Chociaż obowiązujące w tym zakresie przepisy stosujemy od 2016 r., to przez cały czas pojawiają się wątpliwości i pytania, jak należy zachować się w konkretnych przypadkach.

Liczba firm z kontrahentami, którzy nie płacili przez co najmniej 60 dni od wyznaczonego terminu, wzrosła po raz pierwszy od końca 2020 r.

Tylko przedsiębiorca, który kupił od kontrahenta towary lub usługi za ponad 500 tys. zł, musi sprawdzać, czy podmiot ten nie handlował z firmami z rajów podatkowych. Takich obowiązków nie mają co do zasady sprzedający – wynika z najnowszej interpretacji ogólnej ministra finansów

Dla potrzeb dokumentacji cen transferowych próg 500 tys. zł liczy się w odniesieniu do jednego kontrahenta kupującego w rajach podatkowych – wyjaśnił wiceminister finansów Jan Sarnowski w odpowiedzi na poselską interpelację.

Zatory płatnicze mogą wystąpić dopiero za kilka miesięcy, ale strach przed skutkami opóźnień po stronie odbiorców już zmienia zwyczaje firm.

Cztery na 10 małych i średnich firm zmagało się w ostatnim półroczu z ponad 60-dniowymi opóźnieniami w ściąganiu należności za sprzedane towary i usługi – wynika z badania dla Rejestru Dłużników BIG InfoMonitor. Największy problem miał handel i przemysł.

Paradoksalnie zmiany, które weszły w życie od 1 stycznia br., mogą odczuć również podatnicy, którzy na pierwszy rzut oka nie mają nic wspólnego ze sprzedażą ani z zakupami od podmiotów z krajów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową.

Część przedsiębiorców musi spełnić po raz pierwszy obowiązek, jaki nałożyła na nich ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych. Mają na to czas do 31 stycznia, w przeciwnym razie grozi im kara

Polska spółka, która reguluje zobowiązania wobec zagranicznych kontrahentów na kwotę powyżej 15 tys. zł poprzez wewnętrzny rachunek korporacyjny, nie traci prawa do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu – potwierdził dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej.

Spółka z o.o. X (podatnik VAT czynny i podatnik VAT UE w Polsce) zajmuje się m.in. sprzedażą detaliczną sprzętu elektronicznego (w tym aparatów i kamer cyfrowych). 8 października 2020 r. spółka kupiła za kwotę 10 tys. euro (bez włoskiego VAT) od niepowiązanej (w rozumieniu art. 32 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT) firmy włoskiej Y (podatnik VAT i VAT UE we Włoszech) aparaty cyfrowe (26.70.13.0 PKWiU) o cenie jednostkowej 100 euro.

W specjalnych listach, które będą wysyłane do przedsiębiorców, znajdą się dane podejrzanego podmiotu i zalecenia, by płacić mu za towary lub usługi w podzielonej płatności.