klimat

Globalne ocieplenie dla ekonomisty jest efektem zewnętrznym, czyli sytuacją, w której niezależnie od naszych wyborów pojawia się dobro/zło, na którego występowanie nie mamy wpływu. Jak wtedy, gdy sąsiad przypali zupę i w naszym mieszkaniu pachnie nieładnie – nawet jeśli akurat niczego nie gotujemy.

Dwa miesiące temu w tragikomedii mojego życia miała miejsce taka oto scena.

Kandydatka Niemiec przedstawiła w Strasburgu swoją wizję UE. Pierwsze, co rzuca się w oczy, to jej kolor.

Zmiana klimatu jest wyzwaniem, które determinuje obecne stulecie. To, w jaki sposób poradzimy sobie z tym wyzwaniem, określi naszą przyszłość. Społeczne i gospodarcze koszty braku działania w tej dziedzinie są nie do przyjęcia. Poważniejsze i coraz częstsze susze, pożary lasów, powodzie na wybrzeżach i wylewające rzeki powodują już przemieszczenia ludności i trudne warunki życia.

Rezygnacja ze Spitzenkandidaten oznaczałaby, że federalizm staje się jedynie przykrywką, bo proces zarządzania w UE zmierza w stronę wzmocnienia mechanizmów międzyrządowych – mówi DGP minister spraw zagranicznych Jacek Czaputowicz.

Rząd proponuje, by powołać unijny Fundusz Sprawiedliwej Transformacji Energetycznej. Za pieniądze z Brukseli można by sfinansować bardziej ambitną politykę klimatyczną.

Zapisy wniosków końcowych ze szczytu, które mówiły o dojściu UE do neutralności klimatycznej do 2050 r., zostały zablokowane przez Polskę i kilka innych państw unijnych.

Niemcy opowiadają za przyjęciem na najbliższym posiedzeniu Rady Europejskiej celów, które uczyniłyby Unię do 2050 roku neutralną dla klimatu. Dotychczas stanowisko rządu RFN było w tej kwestii ostrożne.

Rośnie presja na nasz region w sprawie klimatu. Za zerową emisją netto w połowie wieku opowiada się już większość europejskich stolic

Klimat przemeblowuje zachodnią scenę polityczną. U nas temat ledwo się przebił.

Przeznaczenie jednej czwartej europejskich funduszy na ograniczenie emisji CO2 staje się coraz bardziej prawdopodobne.

Z jednej strony apele o przedstawienie scenariusza zakładającego pokrycie 100 proc. potrzeb energetycznych ze źródeł odnawialnych do 2050 roku, a z drugiej nawoływania o sprawiedliwą transformację - państwa UE są podzielone w sprawie długookresowej strategii klimatycznej.

Wiceminister środowiska Michał Kurtyka uważa, że debata na temat strategii klimatycznej w UE jest niezbędna, a 2019 rok będzie kluczowy pod tym względem, bo państwa UE przedstawią swoje plany na rzecz energii i klimatu, z których wyłoni się całościowy obraz.

 Rząd przyznaje, że bez pomocy władzy lokalnej dystrybucja wsparcia w walce ze smogiem polegnie na nadmiarze biurokracji i niewydolnym systemie centralnym