informacja publiczna

Zapisy z obrad komisji rady gminy powinny być udostępnione mieszkańcowi w sposób przez niego żądany. Urząd nie może narzucać form dostępu do tego typu informacji – przypomniał wojewoda dolnośląski w rozstrzygnięciu nadzorczym.

Prokurator generalny nie zmienia kursu: wyroki dyscyplinarne oskarżycieli mają pozostać ukryte przed opinią publiczną. Ale przyznaje, że te przepisy to archaizm.

Aktywność społeczeństwa w życiu publicznym z roku na rok wzrasta. Ważne informacje coraz częściej można znaleźć w Biuletynie Informacji Publicznej i na stronach internetowych bez potrzeby wychodzenia z domu. Sytuacje, w których interesant jest odsyłany z kwitkiem, bo na przykład w urzędzie nie ma skanera, należą już do rzadkości. Przepisy o dostępie do informacji publicznej rodzą przekonanie, że to, co państwowe lub samorządowe, należy także do nas

Niedostępne przez lata dla opinii publicznej umowy z wydawnictwami prawniczymi ujrzały właśnie światło dzienne. Wszystko dzięki blogerowi Karolowi Bregule (pseud. Adam Dobrawy), który opublikował je na stronie Ochrona.jawne.info.pl.

Sprytni przedsiębiorcy żądają od samorządów w trybie dostępu do informacji publicznej danych, które wykorzystują komercyjnie. Urzędnicy boją się odmówić, choć to paraliżuje ich pracę.

Nawet w samym Naczelnym Sądzie Administracyjnym nie ma jednomyślności co do charakteru dokumentów powstałych w procedurze ułaskawienia.

Stowarzyszenie wystąpiło o udostępnienie życiorysu kierownika jednego z wydziałów w urzędzie wojewódzkim. Dokument znajduje się w aktach osobowych tego pracownika. Czy stanowi on informację publiczną oraz czy urząd ma obowiązek jego udostępnienia w trybie ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej?

Przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2014 r. poz. 782 ze zm.) nie stosuje się tylko wtedy, gdy są nie do pogodzenia z przepisami ustaw szczególnych – przypomniał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.

Obywatel zwrócił się do Sądu Najwyższego o udostępnienie w trybie ustawy o rachunkowości (Dz.U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.) skanów dokumentacji opisującej przyjęte przez SN zasady rachunkowości oraz kartoteki zapisów na kontach Sądu Najwyższego w 2012 r. (dotyczące m.in. zobowiązań, rozrachunków z kontrahentami, operacji sprzedaży i zakupu).

Sędzia w stanie spoczynku zwróciła się do ministra sprawiedliwości o udostępnienie informacji, czy począwszy od 1980 r. była podsłuchiwana albo inwigilowana innymi metodami. Resort skierował wniosek do prokuratora generalnego.

Wyjaśnienie okoliczności podniesionych w skardze o pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności dyscyplinarnej nie stanowi jeszcze czynności w ramach postępowania dyscyplinarnego. A skoro tak, to wyjaśnienia sędziego udzielone w tej fazie postępowania nie są informacją publiczną.

Jeden z naszych potencjalnych klientów, do którego dzwoniliśmy z ofertą skorzystania z naszych usług, zażądał informacji, skąd mamy jego dane osobowe oraz dla jakich celów je przetwarzamy. Czy musimy udzielić mu odpowiedzi? Co zrobić, jeśli telefon wykonał pracownik, korzystając z kontaktów do klientów zebranych w jego poprzednim miejscu zatrudnienia?

Prezes konstytucyjnego sądu odmówił ujawnienia pełnej treści umów o dzieło i zleceń zawieranych przez ten podmiot. Prezes powołał się na ochronę prywatności osób fizycznych, z którymi zawarto kontrakty.

Sejm nie podziela argumentów Sądu Najwyższego z wniosku do Trybunału Konstytucyjnego (sygn. akt K 58/13). Pierwszy prezes SN w 2013 r. zakwestionował w nim konstytucyjność przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2014 r. poz. 782). Wniosek poprzednika zmodyfikowała nowa prezes SN prof. Małgorzata Gersdorf: zrezygnowała z części zarzutów, a pozostałe osiem doprecyzowała.

Prokurator generalny nie zostawił suchej nitki na kontrowersyjnym wniosku pierwszego prezesa Sądu Najwyższego do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niekonstytucyjności przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej (sygn. akt K 58/13).

Prof. Przemysław Szustakiewicz z Uczelni Łazarskiego przekonywał, że bez prawa do informacji publicznej nie ma demokracji. Mówił, że w państwach dryfujących w kierunku autorytaryzmu w pierwszej kolejności podporządkowuje się sądownictwo władzy wykonawczej, drugim krokiem jest właśnie ograniczenie dostępu do informacji, by społeczeństwo nie miało możliwości kontroli rządzących.