gospodarka

Państwa, które będą chciały korzystać ze środków na transformację energetyczną będą musiały zobowiązać się do osiągnięcia neutralności klimatycznej w 2050 roku - taki zapis, a także warunkowość dotycząca praworządności znajdują się w najnowszej propozycji jaką przedstawiono w sobotę na szczycie UE.

Dotychczasowy model wzrostu gospodarczego przeżywa łagodną agonię, skoro coraz głośniej wybrzmiewa postulat podatku węglowego i rosną nakłady finansowe na poszukiwania technologii dla zeroemisyjnej energetyki. W tej sytuacji nauka powinna przygotować społeczeństwa do zmian instytucjonalnych i nowej strategii rozwoju bez wzrostu, a nie podążać za koniunkturą gospodarczą i służyć korporacjom w ich wyścigu o zyski. Czy jest to możliwe? Zwłaszcza w Polsce, po reformie nauki i szkolnictwa wyższego ministra Jarosława Gowina?

Liczba osób, które zarobiły ponad milion złotych na rynku kapitałowym, znowu spadła. Za to coraz więcej jest zamożnych przedsiębiorców

- Polska reguła wydatkowa stała się dziś bezużyteczna, bo bardzo łatwo ją ominąć. Trzeba ją uszczelnić, w zamian łagodząc progi ostrożnościowe dla długu publicznego - mówi w wywiadzie dla DGP Mateusz Szczurek, członek Europejskiej Rady Fiskalnej i były minister finansów.

Obecny, dobry stan systemu bankowego jest, paradoksalnie, bezpośrednim skutkiem decyzji regulacyjnych podjętych w związku z kryzysem subprime. Regulacje ostrożnościowe, które obowiązywały przed jego wybuchem, były bardzo liberalne. W rezultacie, w 2008 r., kilka dużych, globalnych banków zagrożonych było bankructwem na skutek poniesionych strat. 

Skoki technologiczne są możliwe wyłącznie w warunkach, gdy przedsiębiorca zarządza firmą i kontroluje własny kapitał, a nie gdy jest zaledwie udziałowcem albo zarządzającym.

Ekonomista z Uniwersytetu Harvarda i Banku Anglii Paul Schmelzing twierdzi, że udało mu się uchwycić (i opisać też) historyczny trend rządzący wysokością stóp procentowych. Jego praca opublikowana na początku 2020 r. jest jedną z tych, które można by podzielić na kilka mniejszych – a każda z nich byłaby gęsta od szczegółów.

Nieoczekiwanie finanse publiczne znalazły się w głównym nurcie kampanii prezydenckiej. Nie, to nie jest dyskusja o tym, do jakiego stanu możemy się zadłużyć, żeby wyciągnąć gospodarkę z recesji, nikogo nie interesują reguły fiskalne czy progi ostrożnościowe. Debata o finansach publicznych jest taka, jak wszystkie w tej kampanii, czyli odwołuje się do emocji, a niekoniecznie rozumu, co w przypadku tak hermetycznego zagadnienia przeradza się w groteskę. Oto Rafał Trzaskowski, kandydat PO na prezydenta, wyraźnie sugeruje, że rząd ukrywa prawdę o finansach publicznych. W domyśle: jest aż tak źle, że władza woli milczeć o budżecie, bo mogłoby to zaszkodzić starającemu się o drugą kadencję prezydentowi Andrzejowi Dudzie. Ale jednocześnie sam zgłasza obietnice warte – licząc z grubsza – 50 mld zł, nie wdając się w szczegóły, gdzie zamierza znaleźć te pieniądze. 

Czy gospodarka złapała głębszy oddech pomimo trwającej pandemii? Indeksy wyprzedzające dotyczące koniunktury odnotowały duże wzrosty w ciągu dwóch miesięcy. Odbiły się od poziomów katastrofalnych.

W 2020 roku PKB Polski skurczy się o 4,6 proc. – wynika z przedstawionych we wtorek letnich prognoz gospodarczych KE. Choć spadek dynamiki będzie nieco większy niż analitycy z Brukseli przewidywali wiosną, to recesja w Polsce ma być najpłytsza w całej UE.