frankowicze

Uchwała Izby Cywilnej Sądu Najwyższego, która ma zapaść 13 kwietnia w odpowiedzi na sześć pytań prawnych w sprawach frankowych zadanych przez I prezes SN, nie przyniesie zapewne przełomu w nabrzmiewającym kryzysie sektora bankowego.

Niemiecki profesor prawa Johannes Köndgen już w latach 70. XX wieku reprezentował pogląd, że kredyt per se jest typem umowy, która ze względu na ryzyka wywoływane w sferze majątkowej klienta nakłada na bank obowiązek uwzględnienia interesu kredytobiorcy. Dwa zasadnicze ryzyka są następujące: Po pierwsze, nadmiernie optymistyczna ocena własnej zdolności płatniczej w przyszłości. Po drugie, ryzyko niezrozumienia treści własnego zobowiązania: od jakich czynników zależy zakres mojego obciążenia finansowego? Jaką ratę będę spłacał bankowi za 10 lat? Bank zachowuje swobodę ustalenia kosztów kredytu za pomocą klauzul, których prawnego i ekonomicznego znaczenie przeciętny konsument nie zna (formalnie) i nie rozumie (kognitywnie). Dochodzi do tego agresywny marketing produktów kredytowych, który wywołać może błędne oczekiwania konsumenta co do relacji między korzyścią a ryzykiem produktu.

Wszyscy z niecierpliwością wyczekują uchwały pełnej Izby Cywilnej Sądu Najwyższego, która ma zapaść 13 kwietnia 2021 r., a która ma rozwiać szereg wątpliwości, jakie pojawiły się na przestrzeni ostatnich lat w orzeczeniach sądów. W przekazie medialnym pojawiają się jednak sygnały, że uchwała ta 13 kwietnia nie zapadanie.

Czy uchwała frankowa Sądu Najwyższego będzie korzystna dla frankowiczów? To pytanie zadają sobie zarówno banki, jak i kredytobiorcy – oczekujący na odpowiedzi Sądu Najwyższego na 6 pytań. Im bliżej planowanej na 13 kwietnia b.r. uchwały Sądu Najwyższego, tym więcej niepewności co do tego, czy uchwała w ogóle zapadnie – z uwagi na podnoszoną kwestię prawidłowości obsadzenia tzw. nowych sędziów Sądu Najwyższego.

Wszyscy czekają na uchwałę całego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego, do której I prezes SN skierowała sześć zagadnień prawnych w tzw. sprawach frankowych. 13 kwietnia, kiedy ma się zebrać IC SN, ma być katastrofą dla banków.

Moralnie czujemy się zobowiązani pomóc frankowiczom. Ale z formalnoprawnego punktu widzenia uważam, że umowy zawierane były zgodnie z przepisami polskiego prawa - Piotr Kwiatkowski, prezes zarządu Credit Agricole Bank Polska SA.

Bankowcy z dużą wstrzemięźliwością komentują pomysł złagodzenia wymogów kapitałowych na czas przeprowadzania ugód z frankowiczami, jaki przedstawił UKNF. 

Nie ma podstaw prawnych ku temu, aby banki pozywały swych dawnych klientów o bezumowne korzystanie z kapitału po unieważnieniu umowy kredytowej. Stwierdził tak polski rząd w stanowisku przedłożonym Trybunałowi Sprawiedliwości UE. O piśmie rodzimych władz poinformował serwis Prawo.pl, który je obszernie cytuje. Portal wskazuje, że zdaniem rządzących gdyby roszczenia banków uznać za uzasadnione, konsument poniósłby dodatkową szkodę, a bank nie odczułby negatywnych skutków stosowania nieuczciwych postanowień umownych.

Sąd Najwyższy powinien wstrzymać podjęcie uchwały frankowej do czasu wyroku TSUE, który na 29 kwietnia zaplanował orzeczenie w polskiej sprawie frankowej dotyczącej podobnych kwestii - ocenia mec. Barbara Garlacz, która reprezentuje polskich frankowiczów.

Zdecydowana deklaracja zarządu największego kredytodawcy nie musi zachęcić innych. Sektor czeka na sądowe rozstrzygnięcia.

6,7 mld zł jest gotów przeznaczyć największy polski bank na ugody z klientami spłacającymi hipoteki walutowe. Taka jest planowana wartość specjalnego funduszu, który ma być utworzony z kapitału kredytodawcy „z przeznaczeniem na pokrycie szczególnych strat bilansowych, które powstaną w następstwie rozpoznania skutków finansowych ugód”.

Dwa dni później niż cała Izba Cywilna kwestią kredytów walutowych ma się zająć siedmioosobowy skład Sądu Najwyższego. 

Na 13 kwietnia zostało przełożone posiedzenie Izby Cywilnej Sądu Najwyższego w sprawie kredytów we frankach.