franki

Frankowicz szukający pomocy w sporze z bankiem może natknąć się na nieuczciwe propozycje. Do gry wkroczył Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Akcje Pekao i Alioru kosztują dziś mniej niż w momencie, gdy kupował je ubezpieczyciel.

Po korzystnym dla kredytobiorców wyroku TSUE wielu z nich chce pozwać banki. Niektóre firmy odszkodowawcze za poprowadzenie sprawy życzą sobie nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych.

Osoby, które zadłużały się przy najniższym kursie franka, spłaciły już w ratach kapitał pożyczony od banku i to im najbardziej opłaci się rozstanie z kredytodawcą.

Dziś Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wyda ważne orzeczenie dla osób spłacających kredyty walutowe. I dla banków, które tych kredytów udzieliły. Może to być przełomowy moment w niemal 20-letniej historii walutowych hipotek w naszym kraju. Historii, w której początkowy optymizm instytucji finansowych, ich klientów, ekonomistów i polityków (a także dziennikarzy), przerodził się w jeden z największych problemów dla stabilności naszego systemu bankowego.

Czy ostateczne rozstrzygnięcie sporów frankowych w Polsce rzeczywiście zależy od wyroku TSUE w sprawie państwa Dziubak, który ma zostać ogłoszony 3 października?

To najbardziej wyczekiwana w ostatnich miesiącach decyzja, która może być dużym prezentem dla frankowiczów i źródłem potężnych problemów dla banków.

Ponad 100 tys. osób wygrało w Chorwacji proces z bankami dotyczący nieudzielenia właściwych informacji nt. kredytów we frankach szwajcarskich. We wtorek Sąd Najwyższy oddalił wniosek banków o rewizję wyroku w tej sprawie wydanego przez sąd niższej instancji.

Kto zapłaci za frankowy cud? – pyta prof. Witold Orłowski i straszy, że eliminacja nieuczciwych umów z obrotu „może doprowadzić gospodarkę do kryzysu, a miliony Polaków obciążyć kosztami dofinansowania walutowych kredytobiorców” (Dziennik Gazeta Prawna z 2 września 2019 r.).

Musimy poczekać na orzeczenie TSUE ws. frankowych kredytów hipotecznych oraz na sposób rozumienia orzeczenia przez sądy w polskich sprawach. Zalecam cierpliwość i ostrożność – mówił w rozmowie z Grzegorzem Osieckim z „Dziennika Gazety Prawnej” Zbigniew Jagiełło, prezes banku PKO BP.

Takich kredytów, jakie będą funkcjonować u nas po ewentualnym niekorzystnym orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, nie było dotąd prawdopodobnie nigdzie na świecie.

Oświadczenie rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, że zastosowanie w umowie kredytowej nieuczciwej wobec klientów klauzuli dotyczącej sposobu indeksowania kredytu powinno skutkować albo uznaniem umowy za nieważną, albo wykreśleniem tej klauzuli bez zmiany pozostałych, wywołało niepokój w polskim sektorze bankowym i radość frankowiczów oraz ich prawników.

Jestem przerażony, że przy podejmowaniu kluczowych decyzji prawnych w sprawach dotyczących gospodarki nie respektuje się praw ekonomii i nie uwzględnia głosu ekonomistów. Opinia rzecznika generalnego TSUE ws. Dziubak C-260/18, zwłaszcza jej pkt 41, sprawia wrażenie próby zadekretowania rynkowej anomalii. Może to nieść opłakane skutki dla gospodarki i jej uczestników.

Związek Banków Polskich (ZBP) oczekuje rozważnego ostatecznego orzeczenia ze strony TSUE ws. kredytów frankowych, a największą rolę w świetle oczekiwanej decyzji będzie miał system sądowniczy w Polsce, wynika ze słów prezesa ZBP Krzysztofa Pietraszkiewicza. 

Biorąc pod uwagę od dawna ukształtowaną już i konsekwentną linię orzeczniczą TSUE, stanowisko rzecznika generalnego w sprawie Dziubak C-260/18 (wedle skarżących postanowienia dotyczące zasad indeksowania kredytu do waluty obcej miały w ich przypadku charakter nieuczciwych – red.) nie powinno być zaskoczeniem dla nikogo, a szczególnie dla banków.