finanse

Warszawska giełda ma szasnę rozpocząć sesję zwyżkami, dzięki generalnie dobrym nastrojom na rynkach światowych, uważają analitycy.

Czy rzeczywiście wiara w nieomylność wolnego rynku zmienia nas w socjopatycznych egoistów, jak przeczytałem niedawno w DGP? Zacznijmy od ustalenia, kto wierzy w nieomylność wolnego rynku? Ja nie. Rynek się nie myli, bo rynek nie ma swojej opinii, która może być błędna. Czy wierzymy w prawo grawitacji? Możemy nie wierzyć! Dopóki nie spadnie nam na głowę cegła. A jak spadnie na kogoś, kto nie wierzył, bo nie uważał na lekcjach z fizyki, więc pewnie należy do biedniejszej części społeczeństwa, w odróżnieniu od tego, który wierzył, bo uważał, i teraz należy do bogatszej części społeczeństwa, to jak się uchyli, jest socjopatycznym egoistą? (...)

Nie tak dawno spieraliśmy się o narzucony przez jednego z polityków podział na Polskę socjalną i liberalną. Dziś dyskusja przewędrowała w inne rejony i nie ma sensu zastanawiać się nad tym, czy tamta dwubiegunowa wizja polskiego społeczeństwa znajduje uzasadnienie gdziekolwiek indziej niż w świecie retoryki politycznej. Ważne jednak, że ze sporu wynikało jednoznacznie, iż w Polsce „liberalizm” czy „liberał” wciąż służyć może jako epitet dyskredytujący przeciwnika. Dziś w publicznych dyskusjach słowo „neoliberalizm” nieustannie używane jest bez prób wyjaśnienia, co miałoby dokładnie oznaczać w odniesieniu do naszej części świata. W zasadzie występuje jako synonim skrajnej chciwości czy po prostu nieuczciwości. Przykłady można mnożyć.