bank

Coś bardzo dziwnego stało się w ostatnich dniach w Stanach Zjednoczonych. Kilkanaście dni temu krótkoterminowa stopa procentowa, wyznaczana przez bank centralny, poszybowała nagle w górę tak, jakby w USA wybuchł właśnie nowy kryzys finansowy. Z okolic 2 proc. dotarła aż do 10 proc. Wszystkim od razu stanął przed oczami upadający w 2008 r. Lehman Brothers, bo wtedy było tak samo.

Ponad 100 tys. osób wygrało w Chorwacji proces z bankami dotyczący nieudzielenia właściwych informacji nt. kredytów we frankach szwajcarskich. We wtorek Sąd Najwyższy oddalił wniosek banków o rewizję wyroku w tej sprawie wydanego przez sąd niższej instancji.

Jestem pracownikiem wydziału księgowego urzędu miasta. Przygotowuję m.in. sprawy związane ze zmianami wieloletniej prognozy finansowej (wpf). Pojawiła się wątpliwość, czy zasadne będzie wcześniejsze podjęcie uchwały o zmianie wpf (zmniejszenie rozchodów) w związku ze złożonym w banku wnioskiem o przesunięcie na przyszły rok terminu spłaty kredytu na kwotę 100 tys. zł? Dopiero po przyjęciu uchwały chcemy podpisać umowę z bankiem.

Kto zapłaci za frankowy cud? – pyta prof. Witold Orłowski i straszy, że eliminacja nieuczciwych umów z obrotu „może doprowadzić gospodarkę do kryzysu, a miliony Polaków obciążyć kosztami dofinansowania walutowych kredytobiorców” (Dziennik Gazeta Prawna z 2 września 2019 r.).

W ciągu trzech miesięcy frank podrożał z 3,76 zł do poziomu 3,90 zł. Nie tylko dlatego, że złoty jest właśnie wyjątkowo słaby. Frank wzmocnił się także wobec innych walut, a przykładem euro.