Bezzębny putinizm

Budynek administracji ukraińskiego prezydenta pełni teraz przede wszystkim funkcję papierka lakmusowego, którym można mierzyć brak postępów rosyjskiej ofensywy. Wołodymyr Zełenski przechadzający się przed Domem z Chimerami to sygnał, że jest spokojnie. Gdy go nie ma, to znak, że warto poszukać schronu. Zełenski na ulicy Bankowej jest nieogolony i ubrany po wojskowemu. Choć jest tu wszystko, co potrzebne do normalnego funkcjonowania, woli tryb wojenny. Gdyby chciał, mógłby założyć garnitur. Ale on, aktor, gra rolę życia. I doskonale się w niej odnajduje.

Mimo zmęczenia żartuje z dziennikarzami, nie ma w nim pretensjonalnej pozy Emmanuela Macrona, paradującego w bluzie jednostki spadochronowej. Ukrainiec przyjmuje nielicznych, zagranicznych gości. Skraca dystans. Nagrywa orędzia. Apeluje i szydzi. Jeśli Władimir Putin będzie tu szukał drugiego bunkra Hitlera, który trzeba będzie zdenazyfikować, zawiedzie się. Dziś na Bankowej jest wszystko to, czego boi się Rosja – dystans mimo powagi sytuacji, wolność, lekkość i wola walki do końca. Aż Kreml zrozumie, że nie było warto.