Łukaszenka wykorzystuje spadochroniarzy do pacyfikowania opozycji

38 Gwardyjska Samodzielna Brzeska Brygada Desantowo-Szturmowa jest równie elitarna. Jej koszary mieszczą się w Południowym Mieście, dzielnicy Brześcia oddalonej jakieś 4 km od polskiej granicy. Z kolei 5 brygada specnazu (nazywana również „kompanią oficerską”) ma swoją siedzibę w położonej o 63 km na południowy wschód od Mińska Marinej Horce. Wszystkie te trzy jednostki – jak wynika z informacji DGP potwierdzonych w kilku niezależnych od siebie źródłach – brały udział w tłumieniu sierpniowych protestów na Białorusi i nadal są wykorzystywane do prześladowania działaczy opozycji. 38 brygada miała ochraniać prezydencki pałac Niepodległości przy prospekcie Zwycięzcy i być skoszarowana w jego piwnicach. 103 brygada i specnaz z Marinej Horki wzięły udział w walkach ulicznych i wyłapywaniu liderów demonstracji. Wszystkie formacje występowały jako „przebierańcy” – w mundurach wojsk wewnętrznych (ale bez oznaczeń) lub OMON-u, bo tylko tych bez złamania konstytucji można używać w czasie pokoju. Rozmówcy DGP przekonują, że średni szczebel dowództwa i żołnierze elitarnych jednostek – podkreślmy, podlegających pod ministerstwo obrony, a nie MSW, czyli takich, które można wykorzystać tylko podczas wojny – początkowo nie byli zadowoleni z roli, jaką im przypisano. W rozmowach opowiadali, że zostali potraktowani „jak ciecie”, a „przebieranie się w mundury MSW było upokorzeniem”. Z biegiem czasu te nastroje jednak ustępowały, a wojsko przyzwyczajało się do tego, że nie chroni jedynie granic, ale bierze też udział w rozprawie z przeciwnikami systemu. Łukaszenka, angażując w swoją brudną wojnę jednostki, z którymi jeszcze rok, dwa lata temu kilku odpowiedników z państw NATO utrzymywało dość poprawne stosunki – pozbawił ich godności, wyizolował i zamknął drogę do ewentualnej zmiany stron. Żołnierze mają bowiem na koncie poważne przestępstwa.

Jakie? W lutym tego roku podczas procesu, który miał wyjaśnić okoliczności zabójstwa 19 sierpnia 2020 r. uczestnika protestów Hienadzia Szutaua, przypadkowo wyszło na jaw, że strzelał do niego z pistoletu Makarowa ubrany po cywilu kapitan Raman Hauryłau z 5 brygady specnazu. Sąd uznał jednak, że to jego atakowano. Problem w tym, że wypłynęły też nagrania z monitoringu, z których wynika, że agresorem był Hauryłau. Znajdował się za plecami Szutaua, a celował w jego głowę.