Jeszcze jeden kraj 
z widmem kryzysu

Kontrowersyjny lider partii Razem dla Katalonii wprost zagroził wycofaniem poparcia dla rządu i w poniedziałek złożył petycję o przegłosowanie po raz kolejny wotum zaufania dla Pedra Sancheza. Według katalońskiego ugrupowania rząd nie wywiązuje się z obietnic pogłębiania autonomii regionu i nie realizuje uzgodnień, które warunkowały jego poparcie podczas głosowania nad wotum zaufania w listopadzie ubiegłego roku. – Liczył (Sanchez – red.) na nasze głosy, aby zostać premierem – niech pokaże swoją prawdziwą twarz – stwierdził Puigdemont. Utrata stanowiska przez lidera socjalistów jest wątpliwa. Ale Hiszpanię może czekać powtórka z sytuacji nad Sekwaną, czyli problemy z przyjęciem budżetu na 2025 r.

Wotum, czyli petycja

W Hiszpanii głosowanie nad wotum zaufania i wotum nieufności to odrębne procedury rządzące się innymi zasadami. Partia, która zgłosi wniosek o wotum nieufności, musi także wskazać kandydata na premiera, a samo głosowanie odbywa się bezwzględną większością głosów (połowa ważnych głosów plus jeden). Drugi przypadek – i ten dotyczy petycji złożonej przez partię Puigdemonta – to głosowanie nad wotum zaufania dla urzędującego obecnie premiera. Żeby przyjąć lub odrzucić wniosek o wotum zaufania, wystarczy zwykła większość (więcej głosów „za” niż „przeciw”). Formalnie zgłaszającym wniosek musi być sam premier. Sęk w tym, że ta druga procedura nie jest dla szefa rządu obowiązkowa i wiążąca. Od transformacji ustrojowej w 1978 r. po śmierci generała Francisco Franco tylko dwukrotnie skorzystano z głosowania nad wotum zaufania dla premiera sprawującego swoją funkcję.