Atakować czy udawać martwego

Od prawie dwóch miesięcy ekipa Donalda Trumpa wciela w życie radykalny plan transformacji państwa, nie napotykając na swojej drodze żadnej poważnej przeszkody. Amerykanie nie wyszli masowo na ulice, żeby protestować przeciwko zwalnianiu dziesiątek tysięcy pracowników federalnych. Kongres nie zrobił nic, aby powstrzymać nową władzę przed wygaszeniem Agencji ds. Rozwoju Międzynarodowego (USAID) czy likwidacją instytucji watchdogów, które tropiły korupcję i marnotrawstwo w administracji. Niezależne agencje, które w pierwszej kadencji Trumpa powściągały jego zapędy do rozpychania władzy prezydenckiej, zostały zneutralizowane.

Największe zdumienie budzi bierność demokratów. Ofensywne podejście trumpistów wprawiło ich w stan dezorientacji. Kiedy specgrupa Elona Muska grasowała w rządowych systemach informatycznych, a tysiące urzędników traciło pracę, liderzy opozycyjnej partii na Kapitolu ograniczyli się do retorycznych połajanek. O ile za pierwszych rządów Trumpa agresywnie torpedowali każde posunięcie Białego Domu, zasypując go lawiną wniosków i dochodzeń parlamentarnych, o tyle teraz nie są w stanie stworzyć wspólnego frontu.