Unia podzielona w sprawie pierwszego prezydenta Europy

Zbierający się dziś w Brukseli przywódcy Unii podzielili się na dwa obozy w sprawie kandydatury pierwszego przewodniczącego Rady UE. W przeddzień szczytu premier Luksemburga w wywiadzie dla dziennika Le Monde nie tylko oficjalnie ogłosił zamiar ubiegania się o najwyższą funkcję w Unii, ale także w ostrych słowach zaatakował swojego brytyjskiego rywala. Jego zdaniem przez ostatnie 10 lat Wielka Brytania nie zaangażowała się w żaden projekt europejski poza obroną. - Nie można reprezentować Europy na świecie, jeśli wewnątrz nie zrobiło się niczego dla jej zbudowania - oświadczył Luksemburczyk uważany za jednego z największych entuzjastów powstania federalnej Unii. Jego kandydaturę oficjalnie popierają kraje Beneluksu. Ale są jej przychylne także pozostałe mniejsze państwa UE, jak również Polska. Juncker zapowiada, że będzie się starał odegrać w Unii rolę pośrednika.

Wcześniej opowiedzieli się za nim także premier Włoch Silvio Berlusconi i szef francuskiego MSZ Bernard Kouchner. Duże kraje mają nadzieję, że Brytyjczyk będzie przede wszystkim uwzględniał ich stanowisko, występując w imieniu Unii na świecie.

A różnica osobowości między Blairem a Junckerem jest tak duża, że raczej trudno się spodziewać, aby któryś z unijnych prezydentów i premierów zmienił zdanie. Dlatego na korytarzach Brukseli coraz głośniej mówi się o kompromisowym kandydacie. - Mógłby nim zostać Jan Peter Balkenende, premier Holandii - uważa Marco Incerti, ekspert brukselskiego instytutu CEPS. - To kraj średni i niezwykle pragmatyczny - dodaje. Wśród innych kandydatów wymienia się także premiera Finlandii Paavo Lipponena, który jednak naraził się Polsce i krajom bałtyckim zgodą na budowę gazociągu pod Bałtykiem, jak również prezydent Irlandii Mary Robinson, której doświadczenie polityczne jest jednak niewielkie, bo pełni ona funkcję przede wszystkim reprezentacyjną.

Jędrzej Bielecki