Sfrustrowani nie stanowią większości

Przedwyborcze dyskusje w Unii Europejskiej koncentrowały się na tym, jakie zagrożenie stanowi skrajna prawica. Czy pani zdaniem to kluczowa kwestia dla Europy w ciągu ostatnich kilku miesięcy?

Europa zastanawia się nad tym, jak zareagować na fale skrajnie prawicowego populizmu pojawiające się w różnych państwach członkowskich. Polityka krajowa zajmuje tu centralne miejsce – wyborcy we Francji różnią się od wyborców we Włoszech i w Holandii. W Brukseli odbyło się wiele dyskusji na temat tego, które partie należy włączyć do koalicji decyzyjnych, a które próbować odgrodzić politycznie. Ale w niektórych obszarach, takich jak polityka zagraniczna, gdzie UE potrzebuje jednomyślności, wszystkie kraje będą musiały współpracować, nawet jeśli – jak w przypadku Węgier – przywództwo krajowe może aktywnie przeszkadzać. Wyniki mogą zaskakiwać: skrajnie prawicowe zwycięstwa wyborcze w Holandii jak dotąd nie przełożyły się na utworzenie ekstremistycznego rządu w tym kraju, a zeszłoroczne zwycięstwo Donalda Tuska w Polsce pokazuje, że wyborcy mogą zmienić zdanie.