Ajax w Teheranie

W połowie stycznia tego roku Stany Zjednoczone wraz z Unią Europejską zniosły sankcje nałożone na Iran. Oficjalnie uznając, że Teheran spełnił warunki społeczności międzynarodowej, domagającej się rezygnacji reżimu ajatollahów z programu atomowego. Odmrożenie stosunków dyplomatycznych i kontaktów gospodarczych nie oznacza jednak wzrostu wzajemnego zaufania. To, że Zachód nie ufa Teheranowi, nikogo nie dziwi. Iran ma wielkie ambicje odzyskania pozycji regionalnego mocarstwa, którym niegdyś była Persja. Własna broń jądrowa, co pokazują przykłady Izraela czy Pakistanu, bardzo to ułatwia. Na wspomniany cel nakłada się dodatkowo wielka nieufność wobec Zachodu. W liście do prezydenta Iranu Hasana Rowhaniego przywódca duchowy kraju Ali Chamenei nakazał: "nieprzerwanie uważać na dwulicowość Stanów Zjednoczonych". Dbając, żeby treść pisma stała się powszechnie znana. Co ciekawe, sami Amerykanie, gdy zainicjowali dyplomatyczne odprężenie, przyznali, że Irańczycy mają powody, by patrzeć im uważnie na ręce. Na wstępie do negocjacji administracja prezydenta Obamy oficjalnie potwierdziła, że 60 lat wcześniej Stany Zjednoczone przeprowadziły na Bliskim Wschodzie operację, w efekcie której obalono irańskiego premiera i zlikwidowano w tym kraju demokrację. Co ciekawe, choć działania CIA otworzyły na koniec islamskim fundamentalistom drogę do władzy, dziś nie okazują oni wcale wdzięczności swym dobroczyńcom. Nawet jeśli obie strony zauważyły, jak bardzo sojusz Stanów Zjednoczonych z Iranem geopolitycznie się opłaca.