Strażnicy olimpijskiego ognia

Do rozpoczęcia igrzysk olimpijskich zostało zaledwie dziewięć dni, a w mediach dominuje saga o firmie G4S, która nie była w stanie zapewnić bezpieczeństwa olimpiadzie. W środę brytyjski premier David Cameron obiecał "przyjrzeć się" temu, jak wydano publiczne pieniądze na wynajęcie G4S.

Rząd słusznie ściga G4S, która dosłownie za pięć dwunasta ogłosiła, że nie wywiąże się z tego, do czego się zobowiązała. Jej reputacja legła w gruzach. Należałoby się również przyjrzeć innym aktorom tego dramatu - ministerstwu spraw wewnętrznych i Komitetowi Organizacyjnemu Londyńskiej Olimpiady (Locog), prywatnej spółce, która zakontraktowała G4S.

Pod wieloma względami Locog wykonał świetną robotę. Jednak porażka, jeżeli chodzi o bezpieczeństwo, poważnie obciąża jego hipotekę. Powinien zareagować szybciej, a czekał do momentu, kiedy katastrofa była już oczywista.

Jeszcze bardziej zaskakujące jest to, do jakiego stopnia rząd zlekceważył nadzór nad strategią bezpieczeństwa, za którą odpowiedzialny był Locog. Ostatecznie to w końcu rząd ponosi odpowiedzialność za bezpieczeństwo sportowców i widzów podczas igrzysk. Najwyraźniej jednak zadowolił się przekazaniem kluczowych kwestii w tej sprawie w ręce dwóch prywatnych firm.

Być może były dobre powody, by Locog był prywatną spółką, choć finansowaną w dużej mierze z pieniędzy podatników. Chroniło ją to jednak przed publicznym nadzorem i zmniejszało transparentność jej działań. Wciąż nie wiemy, jak skuteczna będzie armia stewardów, na którą wydano dwa miliardy funtów.

Igrzyska zaraz się zaczną, więc ważne jest, by wszystkie zaangażowane podmioty - rząd, Locog, G4S i siły bezpieczeństwa - zrobiły wszystko, by impreza okazała się wielkim sukcesem. Później jednak parlament powinien zadać kilka niewygodnych pytań, na przykład, dlaczego Home Office tak bardzo zaniedbał przygotowania w kwestii bezpieczeństwa.

Tłum. TK

Financial Times

© The Financial Times Limited 2012. All Rights Reserved