Niektóre błędy w ofercie można poprawić bez udziału wykonawcy

Jeśli po poprawieniu omyłki w ofercie wykonawcy cena wzrośnie o mniej niż dwa procent, to można uznać taką zmianę za nieistotną. To zaś oznacza, że zamawiający powinien poprawić taki błąd i poinformować o tym wykonawcę. Ten zaś podejmie decyzję, czy akceptuje korektę.

Dom pomocy społecznej rozpisał przetarg na montaż instalacji solarnych i pomp ciepła. Został on podzielony na trzy części, gdyż tyle filii ma placówka.

Organizator przetargu odrzucił oferty złożone przez dwa konsorcja. Powodem były ewidentne błędy. Sporządzając kosztorysy, oferenci nie uwzględnili w nich wszystkich przedmiarów. W jednej z pozycji zamawiający wymagał np. uwzględnienia 80 m rurociągów miedzianych. Tymczasem jedno z konsorcjów w ofercie wskazało 60 m i cenę za taką długość. W tej samej ofercie przewidziano też zainstalowanie za krótkiego rurociągu z tworzyw sztucznych (24 m zamiast 32 m). Drugie z konsorcjów w pozycji dotyczącej pomp ciepła wskazało na 2 komplety zamiast 6.

Obydwa konsorcja odwołały się do Krajowej Izby Odwoławczej. Przekonywały, że ich błędy, chociaż ewidentne, powinny jednak zostać poprawione jako nieistotne. Tym bardziej że spowoduje to jedynie minimalne zmiany w cenach ofert, które i tak będą dużo niższe od następnych w kolejności.

Obydwa odwołania zostały uwzględnione przez KIO. Zwróciła ona uwagę, że art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo zamówień publicznych (tj. Dz.U. z 2010 r. nr 113, poz. 759 z późń. zm.; dalej p.z.p.) nakazuje odrzucenie ofert, których treść nie odpowiada treści specyfikacji, ale z zastrzeżeniem art. 87 ust. 2 pkt 3 p.z.p. A ten przepis nakazuje poprawiać omyłki polegające na niezgodności treści oferty z treścią specyfikacji, o ile nie spowoduje to istotnych zmian. Z przepisu wynika bowiem zamiar ustawodawcy dopuszczenia do oceny w postępowaniu wszystkich ofert, nawet tych zawierających różnego rodzaju błędy, niedoskonałości, byleby tylko nie prowadziło to do zniekształcenia woli wykonawcy.

Tak ogólnie sformułowana przesłanka wskazuje na pewną dozę elastyczności i uznaniowości. Zdaniem składu orzekającego w przypadku obydwu odwołań można z tego skorzystać. Wskazuje na to również uzasadnienie do projektu nowelizacji z 2008 r., który wprowadzał do ustawy przepis o poprawianiu omyłek. Zgodnie z nim rezygnacja z zamkniętego katalogu poprawiania omyłek rachunkowych i zgoda na korektę także innych błędów była zabiegiem celowym, mającym służyć temu, by korzystne oferty nie przepadały z powodu drobnych niedoskonałości.

Analizując, czy zmiany w ofertach można uznać za nieistotne, KIO zwróciła uwagę m.in. na to, jak zmieni się cena. W przypadku jednego z konsorcjów zmieniłaby się ona o ok. 728 zł, przy cenie ofertowej 604 tys. zł. W przypadku drugiego (oferta dotyczyła innej części zamówienia) różnica była wyższa. Zamiast wskazanej ceny 1,14 mln zł kwota powinna wynieść 1,16 mln zł. Procentowo różnice wyniosły więc: 1,79 proc. i 0,12 proc. cen ofertowych, co nie jest zmianą istotną. KIO wzięła też pod uwagę, że zmiany dotyczyły trzech spośród ok. 350 pozycji, a w drugiej ofercie - jednej z ponad 130 pozycji. Ich wprowadzenie nie wymaga jakichkolwiek ustaleń z wykonawcami. Zamawiający zna ceny podawane za poszczególne elementy, wystarczy, że przemnoży je przez prawidłowe ilości przedmiarowe.

W uzasadnieniu wyroku podkreślono też, że korekty nie zmienią w żaden sposób rankingu ofert. Po ich uwzględnianiu oferty będą się znajdować dokładnie na takich samych pozycjach.

Izba nie dopatrzyła się celowego działania wykonawców. Jej zdaniem błędy były skutkiem omyłek popełnionych przez pracowników. Tym bardziej że obydwa konsorcja dołączyły oświadczenia, w których deklarowały pełną zgodność swoich ofert z wymaganiami postawionymi w specyfikacji.

Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 18 marca 2013 r., sygn. akt 476/13, 495/13 (sprawy połączone)