Jak zbyć składniki rzeczowe w starostwie

Zasady gospodarowania majątkiem trwałym w samorządowych jednostkach budżetowych wynikają z regulacji wewnętrznych kierownika jednostki wydanych na podstawie art. 68 i 69 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. nr 157, poz. 1240 z późn. zm.). W świetle tych przepisów kierownik jednostki jest odpowiedzialny za zapewnienie funkcjonowania skutecznej i efektywnej kontroli zarządczej, która sprowadza się m.in. do ochrony zasobów oraz właściwego ich wykorzystania.

Ze względu na specyfikę jednostek sektora finansów publicznych kierownicy jednostek mają dość często kłopoty w zakresie zagospodarowania zużytego lub niepotrzebnego mienia.

Wątpliwości te są uzasadnione, ponieważ jednostki budżetowe gospodarują środkami publicznymi, w związku z czym mienie będące w ich posiadaniu jest także mieniem publicznym. Samorządowe jednostki budżetowe, opracowując procedury gospodarowania majątkiem ruchomym, korzystają najczęściej, rozwiązań określonych dla państwowych jednostek budżetowych, zawartych w rozporządzeniu Rady Ministrów z 21 maja 2010 r. w sprawie sposobu i trybu gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego, w który wyposażone są jednostki budżetowe (Dz.U. nr 114, poz. 761).

Rozporządzenie to dotyczy mienia Skarbu Państwa, a więc państwowych jednostek budżetowych. Co do zasady, jednostki samorządowe obowiązane są stosować te przepisy wyłącznie wówczas, gdy posiadają także mienie Skarbu Państwa. Część rozwiązań jednak nie ma odrębnych przepisów dla jednostek samorządowych, dlatego też mogą one postępować zgodnie z zasadami określonymi w ww. rozporządzeniu.

Generalną zasadą jest to, że jednostka budżetowa ma obowiązek gospodarowania swoim majątkiem w sposób racjonalny i oszczędny oraz utrzymywania mienia w stanie niepogorszonym, przy uwzględnieniu normalnego zużycia.

W jednostce budżetowej należy na bieżąco analizować stan majątku ruchomego, oceniać jego właściwości techniczne oraz dalszą przydatność do użytku. W sytuacji stwierdzenia, że składniki majątku nie nadają się do dalszego użytkowania ze względu na zły stan techniczny, wady, uszkodzenia lub są technicznie przestarzałe, kierownik jednostki powołuje komisję do oceny przydatności tych składników do dalszego użytku. Ostateczną decyzje o sposobie zagospodarowania zbędnych lub zużytych składników majątku podejmuje jednak kierownik jednostki.

Jeżeli jednak w jednostce nie przyjęto procedury wewnętrznej w zakresie gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego, procedurę przekazania można oprzeć na przepisach dotyczących jednostek państwowych, czyli przekazanie powinno nastąpić na wniosek zainteresowanego podmiotu, przy pomocy protokołu zdawczo-odbiorczego.

Małgorzata Pelc

specjalistka z zakresu finansów publicznych

Podstawa prawna

Ustawa z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. nr 157, poz. 1240 z późn. zm.). Rozporządzenie Rady Ministrów z 21 maja 2010 r. w sprawie sposobu i trybu gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego, w który wyposażone są jednostki budżetowe (Dz.U. nr 114, poz. 761).