Edukacja dusi miasta i gminy

Od 2015 r. do dzisiaj wysokość subwencji oświatowej, która z budżetu państwa trafia do samorządów, wzrosła o ponad 13 mld zł. Większość z tych pieniędzy została przeznaczona na wynagrodzenia nauczycieli. Wydawać by się mogło, że wraz z rosnącymi wydatkami na oświatę lokalni włodarze automatycznie mogą mniej dokładać do edukacji z własnych budżetów. Nic bardziej mylnego. Twierdzą, że z roku na rok, mimo rosnącego finansowania publicznego, na cele edukacyjne przeznaczają coraz więcej. Samorządowcy podkreślają, że te wydatki byłyby jeszcze wyższe, gdyby nie ich decyzje o ograniczaniu się do najpilniejszych inwestycji, np. w naprawę infrastruktury szkolnej. Dlatego lokalni włodarze są skłonni zrezygnować z subwencji, gdyby to resort edukacji, przy udziale wojewody, wziął na siebie wypłatę pensji nauczycielom. Ministerstwo obiecało przyjrzeć się tej propozycji. Obawy samorządów dodatkowo podsyca galopująca inflacja.

Wszystko wzrasta

Dla wielu samorządów wydatki na oświatę bardzo często stanowią nawet 70 proc. całego ich budżetu. Pieniądze na ten cel otrzymują z odpisu podatkowego PIT i CIT. Dodatkowo przy obniżeniu podatków rząd wsparł samorządy dodatkowymi pieniędzmi. Na przedszkola dla dzieci w wieku od trzech do pięciu lat do gmin trafia dotacja, która na jednego przedszkolaka wynosi ponad 1,5 tys. zł w skali roku, a na zerówkowicza - ponad 4 tys. zł. (tu pieniądze pochodzą z subwencji). Dla porównania - podstawowe wsparcie na ucznia w szkole przysługuje w wysokości 6,1 tys. zł. To, zdaniem samorządowców, za mało, bo koszt utrzymania jednego przedszkolaka czy ucznia często przekracza nawet 20 tys. zł w skali roku.