Zarządzanie ochroną gminy to zadanie dla wójta

@RY1@i02/2009/235/i02.2009.235.092.002a.001.jpg@RY2@

Mirosław Mikietyński, prezydent Koszalina

prezydent Koszalina

Projekt ustawy o ochronie ludności zakłada, że to wójt będzie inicjował i organizował współpracę pomiędzy podmiotami wykonującymi zadania ochrony ludności na obszarze gminy. Z kolei do zadań rady gminy będzie należało m.in. planowanie potrzeb w zakresie środków finansowych niezbędnych do realizacji zadań własnych w zakresie ochrony ludności oraz zatwierdzanie w drodze uchwały gminnego programu ochrony ludności. Podobne obowiązki na szczeblu powiatów i województw będą wykonywać odpowiednio starosta i rada powiatu oraz marszałek i sejmik województwa.

Rozwiązania zawarte w projekcie są często powielane lub bardzo zbliżone do już istniejących dokumentów. W dalszym ciągu nie określają dogodnych i szczegółowych warunków rozwiązania istniejących problemów w zakresie ochrony ludności czy też obrony cywilnej. Nowe uregulowania powinny zawierać przepisy, które zapewnią organom ochrony ludności, w tym wójtom, burmistrzom, prezydentom miasta stosowne i skuteczne prerogatywy w różnych dziedzinach życia społecznego. Powinna przy tym współgrać z istniejącymi już dokumentami traktującymi o bezpieczeństwie ludności, np. z ustawą o powszechnym obowiązku obrony, ustawą o zarządzaniu kryzysowym czy rozporządzeniami dotyczącymi formacji Obrony Cywilnej. Równocześnie musi ułatwić działania organom samorządowym, a nie je utrudniać czy wręcz ograniczać. Przygotowany projekt ustawy nie do końca spełnia powyższe warunki. Nie wychodzi on w pełni naprzeciw oczekiwaniom samorządu, a rozwiązania w nim zawarte mogą być często utrudnieniem w działaniu.

Przykładowo, projekt ustawy zakłada, aby organ ochrony ludności prowadził ewidencję osób tworzących personel obrony cywilnej. To jest z pewnością możliwe w małych gminach. Tymczasem bardzo trudne w dużych miastach, gdzie rotacja ludności jest duża, a i struktur obrony cywilnej będzie znacznie więcej. Wydaje się celowe, aby organ samorządowy posiadał wykaz Formacji Obrony Cywilnej w zakładach pracy czy instytucjach tylko z ewidencją kierowników tych formacji. Natomiast skład formacji powinien być planowany i utrzymywany przez dyrektorów jednostek dysponujących pracownikami i odpowiednim sprzętem. Ważne także, aby proponowany do opracowania wojewódzki program ochrony ludności dla gmin, powiatów i województwa był opracowywany przez wojewodę, a nie przez marszałka województwa - będąc kompatybilny z istniejącymi już Planami Zarządzania Kryzysowego. Przemawia za tym szereg zadań realizowanych do tej pory przez wojewodę, starostę i wójta na podstawie ustawy o zarządzaniu kryzysowym, a szczególnie dotyczących zadań planowania cywilnego, monitorowania zagrożeń, ostrzegania i alarmowania, organizacji ewakuacji z obszarów zagrożonych itp.

Mało precyzyjnie określono w proponowanej ustawie zagadnienia utrzymania i wykorzystania istniejących budowli ochronnych (schronów i ukryć), które na mocy przepisów uchwalonych w latach 80. i 90. ubiegłego wieku zostały w znacznej mierze przekazane spółdzielniom mieszkaniowym, administracjom oraz prywatnym właścicielom. Do tej pory nie sprecyzowano konkretnych zadań problematyki obronnej i obrony cywilnej dotyczących ewakuacji mieszkańców podczas zagrożeń militarnych. Nie określono wymogów obrony cywilnej do planu zagospodarowania przestrzennego czy też właściwego wykorzystania budowli ochronnych lub użycia formacji obrony cywilnej w czasie pokoju.

Obecnie obowiązujące przepisy dotyczące obrony cywilnej są w znacznej mierze przestarzałe i ukierunkowane na inne niebezpieczeństwa niż aktualnie występujące. Nowa ustawa o ochronie ludności obejmująca także problematykę obrony cywilnej jest bardzo potrzebna w kontekście działań samorządu. Należy ją jak najszybciej wprowadzić w życie. To ważne, aby pewien zastój w dziedzinie obrony cywilnej jeszcze bardziej się nie pogłębiał.

ŁS