Jak opracować budżet i wieloletnią prognozę jednostki na 2012 rok
Jeszcze tylko 13 dni pozostało samorządom na złożenie do regionalnych izb obrachunkowych projektów budżetów na 2012 rok. W przygotowywanej dokumentacji muszą zostać uwzględnione dane makroekonomiczne i wskaźniki podawane przez ministra finansów
Jednostki samorządu terytorialnego mają obowiązek przedłożenia projektu uchwały budżetowej organowi stanowiącemu jednostki (radzie gminy, miasta, powiatu lub sejmikowi województwa) oraz regionalnej izbie obrachunkowej. Do projektu uchwały - o czym przypominają Regionalna Izba Obrachunkowa w Warszawie i Regionalna Izba Obrachunkowa w Opolu - należy dołączyć uzasadnienie oraz inne materiały określone w uchwale organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego w sprawie trybu prac nad projektem uchwały budżetowej.
Co więcej, zgodnie z art. 238 ustawy o finansach publicznych (Dz.U. z 2009 r. nr 157, poz. 1240 z późn. zm.), która określa kształt budżetu, zarząd jednostki samorządu terytorialnego przed uchwaleniem budżetu ma obowiązek przedstawić organowi stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego opinię regionalnej izby obrachunkowej o projekcie przekładanej uchwały budżetowej.
Opolska izba przypomina również, że samorządy wraz z projektami uchwał budżetowych na 2012 r. powinny także złożyć do regionalnych izb obrachunkowych projekty uchwał w sprawie wieloletniej prognozy finansowej lub jej zmian.
W tym miejscu warto dodać, że zgodnie z art. 230 ustawy o finansach publicznych regionalne izby obrachunkowe, opiniując projekty uchwał w sprawie wieloletniej prognozy finansowej lub ich zmiany, przede wszystkim zwrócą uwagę na przestrzeganie przez samorządy przepisów dotyczących uchwalania i wykonywania budżetów w następnych latach, na które zaciągnięto i zamierza się zaciągnąć zobowiązania. Oznacza to, że samorządy przygotowujące projekt budżetu muszą wypełnić zarówno wymogi dotyczące formalnego układu budżetu i wieloletniej prognozy finansowej, jak i wymogi merytoryczne. Innymi słowy, zapisy w budżecie muszą być precyzyjne i opierać się m.in. na opublikowanych przez władze centralne wskaźnikach makroekonomicznych. W przypadku planowania wielkości dochodów własnych istotne są również prognozy lub podjęte już wcześniej uchwały dotyczące stawek podatków lokalnych.
Uchwała budżetowa określa m.in.: kwotę dochodów i wydatków z podziałem na dochody bieżące i majątkowe oraz wydatki bieżące i majątkowe, kwotę planowanego deficytu, przychody, rozchody, wydatki, które trzeba spłacić, i inne (patrz ramka).
W uchwale rada gminy, miasta, powiatu lub sejmik województwa (organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego) mogą również upoważnić zarząd jednostki do zaciągania kredytów i pożyczek oraz emitowania papierów wartościowych, a także dokonywania zamian w budżecie w zakresie określonym w art. 258 ustawy o finansach publicznych.
Jak wynika z tego przepisu, organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może upoważnić zarząd do:
● dokonywania innych zmian w planie wydatków niż określone, z wyłączeniem przeniesień wydatków między działami;
● przekazania niektórych uprawnień do dokonywania przeniesień planowanych wydatków innym jednostkom organizacyjnym jednostki samorządu terytorialnego;
● przekazania uprawnień innym jednostkom organizacyjnym jednostki samorządu terytorialnego do zaciągania zobowiązań z tytułu umów, których realizacja w roku budżetowym i w latach następnych jest niezbędna do zapewnienia ciągłości działania jednostki i z których wynikające płatności wykraczają poza rok budżetowy.
W uchwale budżetowej rada może więc określić, jakich innych zmian niż wynikające z art. 257 ustawy może dokonywać jednostka.
Samorząd musi też zwrócić uwagę na art. 232 ustawy o finansach publicznych. Wynika z niego, że zmian w wieloletniej prognozie finansowej, z wyłączeniem zmian limitów zobowiązań i kwot wydatków na przedsięwzięcia, dokonuje zarząd jednostki samorządu terytorialnego. Jak wyjaśniła RIO w Warszawie, przepis ten wprowadza więc dodatkowe ograniczenie - wyłącza możliwość dokonania przez organ wykonawczy zmian w kwotach wydatków na przedsięwzięcia (wieloletnie zadania bieżące i inwestycyjne).
Minimalna szczegółowość uchwał powinna być zgodna z art. 235 i 236 ustawy o finansach publicznych - wskazuje warszawska RIO. Pierwszy przepis określa szczegółowość dochodów, a drugi - wydatków.
W planie dochodów budżetu jednostki samorządu terytorialnego wyszczególnia się - w układzie działów klasyfikacji budżetowej - planowane kwoty dochodów bieżących i dochodów majątkowych według ich źródeł, w tym w szczególności z tytułu dotacji i środków na finansowanie wydatków na realizację zadań finansowanych z udziałem środków unijnych (i innych z bezzwrotnej pomocy zagranicznej).
Przez dochody bieżące budżetu jednostki samorządu terytorialnego rozumie się dochody budżetowe niebędące dochodami majątkowymi. Ustawa zalicza do nich: dotacje i środki przeznaczone na inwestycje, dochody ze sprzedaży majątku oraz dochody z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.
Jeśli chodzi o wydatki, to jednostka musi je określić szczegółowo, zgodnie z wytycznymi określonymi w ustawie o finansach publicznych.
Jak wynika z kolei z art. 236 ustawy, w planie wydatków budżetu jednostki samorządu terytorialnego wyszczególnia się (także w układzie działów i rozdziałów klasyfikacji budżetowej) planowane kwoty wydatków bieżących i wydatków majątkowych.
Przez wydatki bieżące budżetu jednostki samorządu terytorialnego rozumie się wydatki budżetowe niebędące wydatkami majątkowymi. W planie wydatków bieżących wyodrębnia się planowane kwoty wydatków bieżących, w szczególności na:
1) wydatki jednostek budżetowych, w tym na:
a) wynagrodzenia i składki od nich naliczane,
b) wydatki związane z realizacją ich statutowych zadań;
2) dotacje na zadania bieżące;
3) świadczenia na rzecz osób fizycznych;
4) wydatki na programy finansowane z udziałem środków unijnych i innych zagranicznych, w części związanej z realizacją zadań jednostki samorządu terytorialnego;
5) wypłaty z tytułu poręczeń i gwarancji udzielonych przez jednostkę samorządu terytorialnego, przypadające do spłaty w danym roku budżetowym;
6) obsługę długu jednostki samorządu terytorialnego.
Z kolei w planie wydatków majątkowych wyodrębnia się planowane kwoty wydatków majątkowych, do których zalicza się wydatki na: inwestycje i zakupy inwestycyjne, w tym na programy finansowane z udziałem środków unijnych i innych zagranicznych, w części związanej z realizacją zadań jednostki samorządu terytorialnego; zakup i objęcie akcji i udziałów; wniesienie wkładów do spółek prawa handlowego.
Ustawa o finansach publicznych określa zasadę zrównoważenia budżetu w części bieżącej. W praktyce oznacza to, że wydatki bieżące jednostki nie mogą przekraczać kwoty dochodów bieżących. Jednak gdyby doszło do takiej sytuacji, to dopuszczalne jest zrównoważenie deficytu nadwyżką budżetową z lat ubiegłych lub wolnymi środkami, którymi dysponuje jednostka.
Zasada ta wynika wprost z art. 242 ust. 1 ustawy o finansach publicznych. Przepis ten stanowi, że organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego nie może uchwalić budżetu, w którym planowane wydatki bieżące są wyższe niż planowane dochody bieżące powiększone o nadwyżkę budżetową z lat ubiegłych i wolne środki, o których mowa w art. 217 ust. 2 pkt 6.
Przez wolne środki należy uznać nadwyżkę środków pieniężnych na rachunku bieżącym budżetu jednostki samorządu terytorialnego, która wynika z rozliczeń wyemitowanych papierów wartościowych, kredytów i pożyczek z lat ubiegłych.
Natomiast w przepisie art. 242 ust. 2 czytamy, że wykonane wydatki bieżące nie mogą być wyższe niż wykonane dochody bieżące powiększone o nadwyżkę budżetową z lat ubiegłych i wolne środki.
Ustawa przewiduje również wyjątek. Zgodnie z art. 242 ust. 3 wykonane wydatki bieżące mogą być wyższe niż wykonane dochody bieżące powiększone o nadwyżkę budżetową z lat ubiegłych i wolne środki jedynie o kwotę związaną z realizacją wydatków bieżących z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3, w przypadku gdy środki te nie zostały przekazane w danym roku budżetowym. Chodzi m.in. o środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rybackiego oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).
Wieloletnie prognozy finansowe jednostki przygotowywały pierwszy raz w zeszłym roku. W obecnym mogą przygotować projekt zmiany uchwały w sprawie wieloletniej prognozy finansowej lub projekt nowej uchwały w tej sprawie. Przepisy dają jednostkom uprawnienie do zaktualizowania prognoz. Teoretycznie nie muszą one tego robić, o ile prognoza jest zbieżna z projektem budżetu na 2012 r. W praktyce jednak prognoza musi zostać zaktualizowana, gdyż w tym roku zmieniły się m.in. wskaźniki makroekonomiczne, które służyły do jej opracowania.
Zgodnie z art. 230 ustawy o finansach publicznych inicjatywa w sprawie sporządzenia projektu uchwały w sprawie wieloletniej prognozy finansowej i jej zmiany należy wyłącznie do zarządu jednostki samorządu terytorialnego. Projekt ten zarząd jednostki samorządu musi jednak przedstawić wraz z projektem uchwały budżetowej regionalnej izbie obrachunkowej (w celu zaopiniowania) oraz organowi stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego (radzie gminy lub powiatu, sejmikowi województwa).
Regionalna Izba Obrachunkowa w Warszawie zwraca jednak uwagę, że jednostki muszą przestrzegać pewnych zasad.
Przy podejmowaniu decyzji o nowej uchwale w sprawie prognozy trzeba pamiętać, by jednocześnie uchylić dotychczasową uchwałę i w jej miejsce uchwalić nową. Jednostki muszą też pamiętać o kontynuowaniu zapisów dotyczących realizacji przedsięwzięć. Nie można też - wskazuje RIO - swobodnie kształtować załącznika z planem przedsięwzięć i dokonywać zmian kwot wydatków na ich realizację. Izba wyjaśnia, że zmiana kwot wydatków na realizację przedsięwzięć może nastąpić tylko w wyniku podjęcia uchwały organu stanowiącego jednostki zmieniającej zakres wykonywania lub wstrzymującej wykonywanie przedsięwzięcia.
Projekt prognozy po przekazaniu przez jednostkę samorządową RIO oceni w zakresie zgodności z wymogami art. 226 i 227 ustawy o finansach publicznych, a więc w zakresie niezbęd
nych elementów, które muszą się w niej znaleźć, oraz pod względem tego, czy prognoza została ustalona na okres roku budżetowego i kolejnych trzech lat. Jest to jednak okres minimalny, a w praktyce jednostki ustalają prognozy nawet na lata 2011 - 2030.
RIO w Warszawie wyjaśnia również, że prognoza zostanie oceniona pod względem jej zawartości, szczegółowości, realności oraz możliwości finansowych realizacji przedsięwzięć i obsługi długu w danym okresie. Izba sprawdzi też, czy zapisy uchwały są zgodne z przepisami dotyczącymi uchwalania i wykonywania budżetów w następnych latach, na które zaciągnięto i zamierza się zaciągnąć zobowiązania.
Zmiany w uchwale w sprawie prognozy muszą również zostać uzasadnione. Jednostka musi więc wyjaśnić, jaka jest przyczyna zmian oraz dlaczego przyjęto inne wielkości niż wcześniej zapisane.
Ważną zasadą dotyczącą uchwały budżetu i wieloletniej prognozy finansowej jest zasada zgodności danych. Jak wynika z art. 229 ustawy, wartości przyjęte w wieloletniej prognozie finansowej i budżecie jednostki samorządu terytorialnego powinny być zgodne co najmniej w zakresie wyniku budżetu i związanych z nim kwot przychodów i rozchodów oraz długu jednostki samorządu terytorialnego.
Przy konstruowaniu budżetu oraz wieloletniej prognozy finansowej jednostki muszą brać pod uwagę wskaźniki makroekonomiczne. Trudno je jednak przewidzieć na kilka lat do przodu. Jednostki muszą więc posiłkować się dwoma dokumentami: projektem ustawy budżetowej państwa na 2012 r. oraz wytycznymi dotyczącymi założeń makroekonomicznych na potrzeby wieloletnich prognoz finansowych jednostek samorządu terytorialnego. Ten drugi dokument znaleźć na stronie Ministerstwo Finansów www.mf.gov.pl.
Jak wynika z projektu budżetu państwa, rząd zakłada:
● utrzymanie w 2012 r. wzrostu realnego PKB na poziomie 4 proc.,
● PKB w cenach bieżących - 1619,1 mld zł,
● średnioroczny wzrost cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem - 2,8 proc.,
● przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto w gospodarce narodowej - 3624 zł,
● wzrost dochodów do dyspozycji gospodarstw domowych w obecnym roku w stosunku do roku 2010 o 3 proc.,
● wzrost przeciętnego zatrudnienia w roku bieżącym - 2,2 proc.,
● spadek bezrobocia do poziomu 10,9 proc. na koniec 2011 r. i do poziomu 10 proc. na koniec 2012 r.,
● przyspieszenie realnego tempa wzrostu płac w sektorze przedsiębiorstw do 2,5 proc. w 2011 r.,
● realne tempo wzrostu wynagrodzeń w sektorze przedsiębiorstw wyniesie 3 proc.,
● realna płaca w gospodarce narodowej będzie o 3 proc. wyższa niż w roku obecnym,
● średni kurs złotego do dolara amerykańskiego - 2,79,
● średni kurs złotego do euro - 3,69,
● główna stopa procentowa NBP, czyli stopa referencyjna wyniesie w 2011 r. - 4 proc., a w 2012 - 4,7 proc.
Warszawska RIO zwraca również uwagę, że rząd wprowadza mechanizm ograniczający wzrost wydatków publicznych, polegający na redukcji wydatków o charakterze uznaniowym, a więc niewynikających z istniejących ustaw regulujących wydatki publiczne oraz nowych wydatków prawnie zdeterminowanych (sztywnych). Wzrost takich wydatków nie może być wyższy niż 1 proc. w ujęciu rocznym. Co więcej rząd podjął również decyzję o zamrożeniu funduszu wynagrodzeń we wszystkich jednostkach państwowej sfery budżetowej.
W 2012 roku mają zostać również zwaloryzowane świadczenia emerytalno-rentowe o 4,2 proc.
Przygotowując wieloletnią prognozę finansową lub ją aktualizując, jednostki muszą również przyjąć wskaźniki makroekonomiczne na kolejne lata. Prawdopodobnie zostaną one zmienione w przyszłym roku, jednak konieczne jest przyjęcie pewnych założeń.
Jak wynika z informacji RIO w Warszawie oraz wytycznych Ministerstwa Finansów, do prognozy na kolejne lata należy brać pod uwagę, że wzrost PKB w 2013 r. wyniesie 3,7 proc., w 2014 r. - 3,9 proc., a w 2015 r. - 4 proc. Natomiast średni kurs złotego do euro zł/euro) w 2013 r. wyniesie 3,55 zł, w 2014 r. - 3,47 zł, a w 2015 r. - 3,45 zł.
Pozostałe wskaźniki makroekonomiczne na kolejne lata można znaleźć w wytycznych dotyczących stosowania jednolitych wskaźników makroekonomicznych będących podstawą oszacowania skutków finansowych projektowanych ustaw (są na stronie BIP Ministerstwa Finansów w zakładce Publikacje).
Poza wskaźnikami makroekonomicznymi samorządy muszą posiłkować się kilkoma wskaźnikami dotyczącymi udziału we wpływach z podatków dochodowych oraz dotyczących wzrostu stawek podatków i opłat lokalnych.
Jak poinformował minister finansów, w 2012 r. zostanie zwiększony udział samorządów we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych. Łączny udział jednostek samorządu terytorialnego we wpływach z PIT w 2012 r. ma wynieść 49,11 proc. (w 2011 r. - 48,97 proc.). Natomiast udział w podatku dochodowym od osób prawnych ma się nie zmienić, a więc wyniesie 22,86 proc.
Istotne są również kwoty subwencji, o których poinformował już minister finansów. Zgodnie z podaną informacją subwencje ogólne dla jednostek samorządowych mają wynieść 50,2 mld zł, czyli o 3,8 proc. więcej niż w 2011 r.
Kwota części oświatowej subwencji ogólnej na 2012 r., ustalona zgodnie z ustawą o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, ma wynieść ponad 38,7 mld zł, co oznacza jej wzrost o 4,8 proc. w stosunku do roku obecnego.
W podwyżce tej uwzględniono także skutki podwyżek wynagrodzeń nauczycieli wprowadzonych w 2011 r, środki przeznaczone na wdrożenie od września 2012 r. podwyżki wynagrodzeń nauczycieli o 3,8 proc. oraz zmiany w strukturze zatrudnienia nauczycieli.
Natomiast część wyrównawcza subwencji ogólnej dla gmin została zaplanowana w 2012 r. w wysokości 6,227 mld zł, co oznacza wzrost o 3,9 proc. , a część wyrównawcza subwencji ogólnej dla powiatów ma wynieść 1,5 mld (spadek o 4,9 proc.). Z kolei część równoważąca subwencji ogólnej dla gmin na 2012 r. została zaplanowana w wysokości 651 mln zł (wzrost o 5,1 proc. w stosunku do roku obecnego), dla powiatów - 1,068 mld zł (mniej o 6 proc.).
W przypadku województw regionalna subwencji ogólnej zaplanowano w wysokości 687 mln zł, czyli w stosunku do roku obecnego wzrośnie ona o 9,4 proc.
Ważnym wskaźnikiem jest również poziom finansowania zadań z zakresu administracji rządowej oraz dofinansowania zadań własnych samorządu. W 2012 r. dotacje mają wynieść 17,6 mln zł, co oznacza wzrost o 1,1 proc. Z tej kwoty na dofinansowanie zadań bieżących jednostki mają przeznaczyć 17,2 mld zł, a zadań majątkowych - 381 mln zł.
Minister finansów poinformował również o wysokości stawek maksymalnych podatku od nieruchomości, opłat lokalnych (targowa, miejscowa, uzdrowiskowa), a także wysokości stawek minimalnych i maksymalnych podatku od środków transportowych.
Stawki maksymalne podatku od nieruchomości zostały zwaloryzowane o wskaźnik inflacji, czyli o 4,2 proc.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.) rada gminy - w drodze uchwały określa wysokość stawek podatku od nieruchomości. Jeśli rada nie uchwali nowych stawek do 31 grudnia 2011 r. , oznacza, że w 2012 r. będą obowiązywać stawki z roku poprzedniego.
Z kolei w przypadku nieuchwalenia stawek podatku od środków transportowych, jeśli stawki minimalne dla poszczególnych rodzajów pojazdów są wyższe od stawek uchwalonych na rok poprzedzający rok podatkowy stosuje się odpowiednie stawki wynikające z załączników nr 1 - 3 do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
Samorządy mają prawo różnicować stawki podatku od nieruchomości.
W praktyce niektóre miasta obniżają stawki podatku od gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Jeśli radni mają zamiar utrzymać stawki podatku na niższym poziomie niż dopuszczalne poziomy, muszą to uwzględnić planując budżet na przyszły rok. Z drugiej strony Warszawa, Poznań czy Gdańsk nie zmniejszają stawek podatku od nieruchomości, co oznacza, że mogą zaplanować z dużą dokładnością wpływy z tego źródła.
W praktyce większe pole manewru mają te jednostki, które dotychczas stosowały mniej restrykcyjną politykę związaną ze stawkami podatku. Jeśli przykładowo stawka dla budowli lub ich części związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą była na poziomie 19 zł (stawka maksymalna w tym roku wynosi 21,05 zł za 1 mkw. powierzchni użytkowej), to miasto może ją podnieść w przyszłym roku do poziomu 21,94 zł. W przypadku miast stosujących stawki maksymalne, podatki lokalne w przyszłym roku wzrosną nieznacznie.
Co więcej, z praktyki wynika, że największe wpływy z podatku od nieruchomości trafiają do gminnych i miejskich kas od przedsiębiorców. Obniżenie stawek dla budynków lub ich części mieszkalnych nie będzie więc miało tak dużego wpływu na przyszłoroczny budżet, jak obniżenie stawki dla budynków firmowych.
Z punktu widzenia budżetu mniejsze znaczenie ma również uchwała w sprawie stawek opłat lokalnych. Stawka maksymalna opłaty targowej ma wynieść w przyszłym roku 779,68 zł za jeden dzień sprzedaży na targowisku, ale jest to stawka niemal o charakterze sankcyjnym. Samorządy ustalają stawki na znacznie mniejszym poziomie (od kilku do kilkudziesięciu złotych), co oznacza, że wpływy z tego tytułu nie są wysokie w porównaniu np. z wpływami z podatku od nieruchomości czy sprzedaży majątku.
● zestawienie planowanych kwot dotacji udzielanych z budżetu jednostki samorządu terytorialnego;
● plan dochodów rachunku dochodów jednostek oraz wydatków nimi finansowanych;
● plany przychodów i kosztów samorządowych zakładów budżetowych.
1) łączną kwotę planowanych dochodów budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyodrębnieniem dochodów bieżących i majątkowych;
2) łączną kwotę planowanych wydatków budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyodrębnieniem wydatków bieżących i majątkowych;
3) kwotę planowanego deficytu albo planowanej nadwyżki budżetu jednostki samorządu terytorialnego wraz ze źródłami pokrycia deficytu albo przeznaczenia nadwyżki budżetu jednostki samorządu terytorialnego;
4) łączną kwotę planowanych przychodów budżetu jednostki samorządu terytorialnego;
5) łączną kwotę planowanych rozchodów budżetu jednostki samorządu terytorialnego;
6) limit zobowiązań z tytułu zaciąganych kredytów i pożyczek oraz emitowanych papierów wartościowych, o których mowa w art. 89 ust. 1 i art. 90;
7) kwotę wydatków przypadających do spłaty w danym roku budżetowym, zgodnie z zawartą umową, z tytułu poręczeń i gwarancji udzielonych przez jednostkę samorządu terytorialnego;
8) szczególne zasady wykonywania budżetu jednostki samorządu terytorialnego w roku budżetowym, wynikające z odrębnych ustaw;
9) uprawnienia jednostki pomocniczej do prowadzenia gospodarki finansowej w ramach budżetu gminy;
10) inne postanowienia, których obowiązek zamieszczenia w uchwale budżetowej wynika z postanowień organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego.
Rada gminy, miasta, powiatu oraz sejmik województwa będą miały czas na uchwalenie budżetu jednostki przed rozpoczęciem roku budżetowego, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach - nie później niż do 31 stycznia roku budżetowego
1) dochody bieżące oraz wydatki bieżące budżetu jednostki samorządu terytorialnego, w tym na obsługę długu, gwarancje i poręczenia;
2) dochody majątkowe, w tym dochody ze sprzedaży majątku, oraz wydatki majątkowe budżetu jednostki samorządu terytorialnego;
3) wynik budżetu jednostki samorządu terytorialnego;
4) przeznaczenie nadwyżki albo sposób sfinansowania deficytu;
5) przychody i rozchody budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z uwzględnieniem długu zaciągniętego oraz planowanego do zaciągnięcia;
6) kwotę długu jednostki samorządu terytorialnego, w tym relację, o której mowa w art. 243, oraz sposób sfinansowania spłaty długu;
7) objaśnienia przyjętych wartości.
Łukasz Zalewski
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu