Pracę rady trzeba mądrze zorganizować

Miał pan tremę, zostając cztery lata temu przewodniczącym rady? Siedzi się naprzeciw radnych, wszyscy patrzą, słuchają, oceniają...

Pewnie, że miałem, choć byłem i tak w nienajgorszej sytuacji. W poprzedniej kadencjach byłem szeregowym radnym. Jednak w tej kadencji przypadła mi dodatkowa, zupełnie nowa rola, nowe obowiązki. Trzeba się było tego nauczyć.

Jednak trema zależy też od poprzednich doświadczeń przewodniczącego. Jeśli ktoś wcześniej występował publicznie, niekoniecznie jako radny, ale w innych, np. zawodowych, okolicznościach, to na pewno łatwiej mu będzie wywiązywać się z obowiązków przewodniczącego.

Co jest najważniejsze na początku?

Pierwsze wrażenie. Paradoksalnie właśnie aparycja, wygląd zewnętrzny nowego przewodniczącego rady. A także sposób wypowiedzi, nawiązywanie kontaktu z ludźmi, swoista empatia.

Jednak urok osobisty chyba nie wystarczy?

Oczywiście. Trzeba jak najszybciej zagłębić się w problematykę prawną: regulaminy, statut gminy, obowiązki wynikające z funkcji. To jest elementarz, który przewodniczący musi poznać, by sprawnie prowadzić lokalny samorząd. Bo sprawowanie tej funkcji to nie tylko przywilej, lecz także duże wyzwanie związane z przekazywaniem informacji z prac rady, podejmowanych inicjatyw.

Trzeba się nastawić na działania medialne?

Nie tyle medialne, ile informacyjne. To jest ważny obowiązek przewodniczącego. Te działania muszą mieć charakter stały. Media różnego rodzaju ciągle domagają się komentarzy i opinii osób pełniących funkcje publiczne. Przewodniczący ma wyjątkową rolę. Z jednej strony prezentuje własne poglądy w danej sprawie, ale z drugiej strony musi opisać i przekazać stanowisko całej rady w danej sprawie.

Czy do tego są potrzebne osobiste cechy, czy można się tego nauczyć?

Na pewno człowiek otwarty na różne argumenty, pojednawczy, spokojny ma od początku ułatwioną sytuację. Ale każdy musi się tego nauczyć i wszystko szybko opanować. Od tego zależy dobra organizacja pracy rady.

To przewodniczący nie może wyrażać swobodnie własnego zdania w dyskusji i podczas posiedzenia rady?

Może, ale musi je oddzielać od sprawowania swojej funkcji. Wypowiada się we własnym imieniu, ale odpowiada za całą radę. Przewodniczący, w przeciwieństwie do szeregowych radnych, jest przede wszystkim organizatorem prac lokalnego samorządu. Monitoruje je, zwołuje sesje rady, reaguje na potrzeby zgłaszane przez radnych.

Obserwując pracę rad gmin, zauważamy, że często dyskusja jest bardzo ostra, nie zawsze kulturalna...

Właśnie dlatego przewodniczący od początku swojej kadencji musi umieć zapanować nad sytuacją. Utrzymać samorządowców w ryzach. To - po znajomości samorządowego prawa - najważniejsza sprawa. Nie można sprowadzać swojej roli do twardych negacji czy akceptacji wypowiedzi. Trzeba nauczyć się słuchać.

Opozycji też?

Oczywiście, przecież to również wybrani demokratycznie samorządowcy. A rada gminy, przynajmniej formalnie, stanowi jedność. Tę jedność powinien przewodniczący wydobywać, propagować na zewnątrz.

Czy to trudna sztuka, zwłaszcza dla świeżo upieczonego przewodniczącego?

Przyznaję, że trudna. Zarówno posiedzenia rady, jak i komisji oraz nieformalne spotkania z mieszkańcami bywają burzliwe, budzą różne emocje. Rolą przewodniczącego jest panowanie nad sytuacją, prezentowanie stanowiska gminy, rozsądne przedstawianie argumentów różnych stron. Zwłaszcza że w trakcie kadencji przyjmuje się kilkaset uchwał.

To co na koniec można poradzić radnemu, który po raz pierwszy zostanie wybrany przewodniczącym rady?

Musi być dobry merytorycznie, wiarygodny dla wszystkich bez względu na opcje polityczne. Musi też mieć dobrych prawników i liczyć się z koniecznością ustępstw. Warto też pamiętać, że nie każdy jest ideałem, ale uczyć się trzeba.

@RY1@i02/2014/219/i02.2014.219.05000030c.802.jpg@RY2@

Krzysztof Dąbrowski przewodniczący Rady Gminy Gielniów

Rozmawiała Monika Górecka-Czuryłło