Samorząd jak komornik wyegzekwuje podatek od domów, psów lub aut

Rosnące zadłużanie się społeczeństwa, nie tylko względem podmiotów prywatnych, lecz także m.in. samorządów powoduje wzrost zainteresowania problematyką windykacji i egzekucji roszczeń na płaszczyźnie państwo - obywatel.

Wójt bez uprawnień

Ustawa z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 1015, dalej ustawa o postępowaniu egzekucyjnym) rolę organu egzekucyjnego powierzyła m.in. właściwemu organowi gminy o statusie miasta, wymienione w odrębnych przepisach, a także gminie wchodzącej w skład powiatu warszawskiego (obecnie jest to miasto stołeczne Warszawa). Czyli określone kompetencje w zakresie postępowania egzekucyjnego w administracji zostały powierzone organom samorządu terytorialnego.

Wprawdzie ustawa egzekucyjna nie wskazuje wyraźnie, który organ gminy jest organem egzekucyjnym, jednak należy przyjąć, że organem tym będzie burmistrz lub prezydent miasta.

Organ egzekucyjny ma prawo do stosowania w całości lub w części określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym oraz zabezpieczenia wykonania tych obowiązków.

Natomiast gminy wiejskie, na czele których stoi wójt, nie posiadają legitymacji do prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Właściwy organ gminy uprawniony jest do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych, z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości. [por. ramka]

Naczelnik wspomoże

Egzekucję z nieruchomości może prowadzić jedynie właściwy miejscowo naczelnik urzędu skarbowego. Należy jednak pamiętać, że przyznanie naczelnikowi kompetencji do prowadzenia egzekucji z nieruchomości nie zwalnia gminy z obowiązku podejmowania określonych czynności. Gmina ma obowiązek systematycznej kontroli terminowości zapłaty zobowiązań pieniężnych, przesyłania upomnień, wystawiania tytułów wykonawczych oraz gromadzenia informacji o składnikach majątkowych zobowiązanego.

W toku postępowania egzekucyjnego oddziałuje ona na jego przebieg, np. składa zapytania, aktualizuje tytuły wykonawcze, zajmuje stanowiska w sytuacjach przewidzianych prawem. W przypadku stosowania innych środków niż egzekucja z nieruchomości właściwe organy określonej gminy są jednocześnie organami egzekucyjnymi, a udział naczelnika skarbowego jako organu egzekucyjnego jest wyłączony.

Właściwość miejscowa

Organ egzekucyjny zobowiązany jest do przestrzegania swojej właściwości miejscowej. Na sposób ustalania właściwości miejscowej organu wpływ ma zarówno rodzaj egzekwowanego obowiązku, jak i stosowanego środka egzekucyjnego.

Właściwość miejscową w egzekucji należności pieniężnych z praw majątkowych oraz ruchomości określa się według miejsca zamieszkania bądź siedziby zobowiązanego. Jednak w sytuacji gdy znany przed wszczęciem egzekucji majątek zobowiązanego lub jego większa część znajduje się poza terenem działania organu egzekucyjnego, ustalonego zgodnie z przyjętą zasadą, właściwość ustala się według miejsca położenia składników tego majątku.

Dopuszczalność postępowania

Gmina stosuje przewidziane prawem środki egzekucyjne w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, dla których ustalania lub określania i pobierania jest właściwa. Będą to w szczególności należności z tytułu podatku od nieruchomości, rolnego, leśnego, podatku od środków transportowych, od posiadania psów oraz opłat targowych. Zobowiązana jest ona stosować te środki egzekucyjne, które bezpośrednio prowadzą do wykonania obowiązku. Jeżeli istnieje możliwość wyboru spośród kilku środków, to wówczas organ gminy powinien wybrać ten, który jest najmniej uciążliwy dla zobowiązanego.

Dla skutecznego wszczęcia postępowania egzekucyjnego przez organ gminy konieczne jest spełnienie określonych warunków formalnych. Postępowanie musi być prawnie dopuszczalne, a gmina może dochodzić tych należności, których jest wierzycielem. Może ona wszcząć postępowanie jedynie wówczas, gdy istnieje obowiązek zapłaty określonej należności, i po uprzednim ustaleniu, że wobec danej osoby może być prowadzone takie postępowanie.

Podmiot, przeciwko któremu skierowana jest egzekucja, musi posiadać zdolność prawną oraz zdolność do czynności prawnych lub też w razie jej braku posiadać prawnie skuteczne zastępstwo. Właściwy organ gminy nie może prowadzić postępowania egzekucyjnego przeciwko osobom korzystającym z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych oraz osobom, które w zakresie przewidzianym przez ustawy, umowy lub powszechnie ustalone zwyczaje międzynarodowe nie podlegają orzecznictwu sądów polskich. Wyjątkiem są sprawy, w których osoby te podlegają orzecznictwu polskich organów administracyjnych.

W praktyce mogą się pojawić wątpliwości, czy w stosunku do danej osoby może być prowadzona egzekucja. W związku z powyższym ustawodawca dał organowi gminy będącemu organem egzekucyjnym możliwość zwrócenia się do ministra właściwego do spraw zagranicznych o rozstrzygnięcie zaistniałych w tej kwestii wątpliwości.

WAŻNE

Gmina będąca wierzycielem w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego zobowiązana jest do ciągłego monitorowania jego przebiegu oraz aktywnego w nim uczestnictwa

WAŻNE

Zrzeczenie się immunitetu jurysdykcyjnego w postępowaniu cywilnym lub administracyjnym nie jest uważane za domniemane zrzeczenie się immunitetu w postępowaniu egzekucyjnym. W tym przypadku niezbędne jest odrębne zrzeczenie się immunitetu

Zajmą wynagrodzenie i rachunek

Właściwe organy gminy w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych mogą stosować środki egzekucyjne takie jak egzekucja z:

● pieniędzy;

● wynagrodzenia za pracę;

● świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego, z renty socjalnej oraz z ubezpieczenia społecznego;

● rachunków bankowych;

● innych wierzytelności pieniężnych;

● praw z instrumentów finansowych w rozumieniu przepisów o obrocie instrumentami finansowymi, zapisanych na rachunku papierów wartościowych lub innym rachunku oraz z wierzytelności z rachunku pieniężnego służącego do obsługi takich rachunków;

● papierów wartościowych niezapisanych na rachunku papierów wartościowych;

● weksla;

● autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych oraz z praw własności przemysłowej;

● udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością;

● innych praw majątkowych.

Ściąganie należności krok po kroku

Dla skutecznego wszczęcia postępowania egzekucyjnego konieczne jest przesłanie przez wierzyciela zobowiązanemu pisemnego upomnienia. W praktyce właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego upoważniony do prowadzenia postępowania będzie jednocześnie wierzycielem. Dlatego to właśnie na nim będzie ciążył obowiązek przesłania upomnienia. Obowiązek ten powstanie wówczas, gdy dana należność nie została zapłacona w terminie wskazanym w decyzji lub też w terminie wynikającym z przepisu prawa.

Krok 1. Organ upomina

Wójt lub burmistrz wystawiają upomnienie według wzoru (zgodnego z załącznikiem do rozporządzenia ministra finansów z 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - Dz.U z 2001 r. nr 137, poz. 1541 z późn. zm.).Doręcza je zgodnie z przepisami ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 267, dalej k.p.a.). Upomnienie zawiera zagrożenie wszczęcia egzekucji po upływie siedmiu dni od dnia jego doręczenia.

Przepisy nie wskazują dokładnego terminu właściwego dla wystawienia upomnienia. Jednak należy tu przyjąć, iż powinno być ono sporządzone i wysłane niezwłocznie po stwierdzeniu braku zapłaty określonej należności. Upomnienie może obejmować jedną lub do czterech należności pieniężnych (są druki jedno- i czteropozycyjne).

Gmina w sporządzonym upomnieniu dokładnie określa obowiązek, który ma się stać przedmiotem egzekucji. Zobowiązana jest więc wskazać rodzaj i okres należności, jej wysokość oraz termin, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności na czas. Sporządza się je w dwóch egzemplarzach. Jeden doręcza się zobowiązanemu, a drugi pozostawia w aktach sprawy.

Istnieje także obowiązek prowadzenia, według ustalonego prawem wzoru, ewidencji upomnień. Dlatego też każde upomnienie powinno być oznaczone kolejnym numerem ewidencji upomnień. Właściwie sporządzone upomnienie doręcza się zgodnie z przepisami k.p.a. Wysyła się je za pośrednictwem Poczty Polskiej lub też doręcza bezpośrednio. Niezależnie od przyjętego sposobu doręczenia jego dokonania musi być udowodnione.

Warto podkreślić, że koszty upomnienia obciążają zobowiązanego, a pobierane są na rzecz wierzyciela. W przypadku gminy będącej organem egzekucyjnym koszty upomnienia pobierane są na rzecz komórki organizacyjnej tej gminy, której zadaniem jest prowadzenie egzekucji.

Obowiązek pokrycia kosztów upomnienia powstaje z chwilą jego doręczenia. Podlegają one ściągnięciu w trybie właściwym dla kosztów egzekucyjnych. Ustawa zawiera zastrzeżenie, iż wysokość kosztów upomnienia nie może przekraczać czterokrotnej wysokości kosztów związanych z doręczeniem upomnienia jako przesyłki poleconej.

Jedynie wyjątkowo postępowanie egzekucyjne może być wszczęte bez uprzedniego doręczenia upomnienia.

Krok 2. Wystawienie tytułu wykonawczego

Kolejnym krokiem podejmowanym przez właściwy organ gminy jest wystawienie tytułu wykonawczego. Tu także istnieje prawny obowiązek prowadzenia właściwej ewidencji.

Tytuł wykonawczy musi zostać skutecznie doręczony zobowiązanemu, a dokonanie doręczenia - udowodnione. W tytule wykonawczym wskazuje się należności pieniężne, odsetki od niezapłaconych w terminie należności oraz koszty egzekucyjne po zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy. Zaokrąglenie to stosuje się także w każdym przypadku częściowej realizacji egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek i kosztów egzekucyjnych. Powstałe w wyniku zaokrąglenia różnice traktuje się odpowiednio jako kwoty należne albo umorzone z mocy prawa. [przykład 1]

Tytuł wykonawczy musi zawierać elementy enumeratywnie wymienione w ustawie egzekucyjnej. Ustawodawca nie wskazał terminu właściwego dla wystawienia tytułu. Przed podjęciem dalszych działań sprawnie działająca gmina musi mieć na względzie to, że zobowiązany może dokonać wpłaty dochodzonej należności w ostatnim terminie. Należy także uwzględnić, iż wpłata może być dokonana w formie gotówkowej bądź też w formie polecenia przelewu.

Co do zasady tytuł wykonawczy wystawiany jest na jednego zobowiązanego. Jednak jeżeli egzekucja ma być prowadzona zarówno z majątku wspólnego zobowiązanego i jego małżonka, jak i ich majątków osobistych, to wtedy tytuł wykonawczy wystawia się na oboje małżonków.

Podkreślić trzeba, iż niekiedy ustawodawca dopuszcza możliwość prowadzenia postępowania egzekucyjnego bez wystawiania tytułu wykonawczego.

Krok 3. Wszczęcie egzekucji

Gmina będąca jednocześnie organem egzekucyjnym i wierzycielem przystępuje do egzekucji z urzędu. Podstawą wszczęcia postępowania będzie wystawiony przez nią tytuł wykonawczy.

Wszczęcie egzekucji następuje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Zobowiązany potwierdza odbiór odpisu tytułu. Posiadanie w aktach danej sprawy stosownego potwierdzenia odbioru warunkuje skuteczne wszczęcie egzekucji. [przykład 2]

W trakcie prowadzonego postępowania organ egzekucyjny może, w określonych przypadkach, domagać się pomocy policji, Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu. Jeżeli opór stawia żołnierz w służbie czynnej, należy wystąpić o pomoc do właściwego organu wojskowego. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy zwłoka grozi udaremnieniem egzekucji, a na miejscu nie ma właściwego organu.

Krok 4. Nie zawsze sukces

Właściwy organ gminy, prowadząc egzekucję, jest gospodarzem tego postępowania. Może m.in. zawiesić postępowanie, wstrzymać czynności egzekucyjne, odstąpić od czynności egzekucyjnych bądź też umorzyć prowadzone postępowanie. Decyzja gminy będzie zależała w szczególności od tego, czy powstałe w trakcie postępowania przeszkody mają charakter trwały, czy przejściowy. [przykład 3, 4]

Krok 5. Podział uzyskanej kwoty

Z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokaja się poszczególne należności. Podział kwoty ma charakter sformalizowany. W pierwszej kolejności zaspokajane są koszty egzekucyjne i koszty upomnienia. Uwzględnione będą tu także koszty powstałe w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez inne organy egzekucyjne.

Przy zbiegu egzekucji administracyjnej z sądową nie można wykluczyć sytuacji, w której organ gminy prowadzący egzekucję zobowiązany będzie pokryć także koszty egzekucyjne powstałe w egzekucji sądowej.

Ustawodawca przyjął, że jeżeli kwota uzyskana z egzekucji nie jest wystarczająca do zaspokojenia w całości wszystkich należności, to należności znajdujące się w dalszej kolejności zaspokaja się dopiero po całkowitym spłaceniu należności wcześniejszej. Do pokrycia należności podlegających zaspokojeniu w tej samej kolejności stosuje się zasadę proporcjonalności. Obowiązująca zasada pierwszeństwa nakazuje zaś, aby prawo powstałe później nie było wykonywane z uszczerbkiem dla prawa powstałego wcześniej.

WAŻNE

W przypadku braku potwierdzenia odbioru upomnienia nadanego za pośrednictwem poczty należy po upływie dwudziestu dni od daty jego nadania złożyć stosowną reklamację. W przeciwnym razie doręczenie upomnienia będzie bezskuteczne

Opłata manipulacyjna i czynności egzekucyjne

Wartość kosztów rośnie wraz z wydłużaniem się czasu, w którym zobowiązany uchyla się od wykonania ciążącego na nim obowiązku. Oto najważniejsze zasady w tym zakresie.

● Gmina może skutecznie pobierać opłaty za czynności egzekucyjne, jeżeli nadała w placówce pocztowej za pokwitowaniem lub doręczyła zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego lub zawiadomienie o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego. Ustawodawca na dokonanie tej czynności wyznaczył organowi egzekucyjnemu termin czternastodniowy. Bieg terminu rozpoczyna się od dnia dokonania pierwszego zajęcia rzeczy lub prawa majątkowego.

● Opłaty należne z tytułu dokonania poszczególnych zajęć pobiera się tylko raz w toku całego postępowania. Regulacja ta ma zastosowanie także wówczas, gdy takie same czynności są ponawiane.

● Organ egzekucyjny uprawniony jest również do pobierania opłaty manipulacyjnej z tytułu zwrotu wydatków za wszystkie czynności manipulacyjne, które są związane ze stosowaniem egzekucji. Ustawodawca wskazał, iż należna opłata manipulacyjna wynosi 1 proc. kwoty egzekwowanych należności objętych tytułem wykonawczym, nie mniej niż 1 zł 40 gr. Powinna być ona uiszczona z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego.

● Niezależnie od wskazanych opłat istnieje także obowiązek pokrycia przez zobowiązanego ponoszonych przez gminę wydatków egzekucyjnych. Wszystkie wydatki egzekucyjne muszą być udokumentowane rachunkami lub też innymi dowodami pochodzącymi od podmiotów świadczących usługi na rzecz organu egzekucyjnego.

Ustawa z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 1015) statuuje również ogólną zasadę odpowiedzialności zobowiązanego za koszty egzekucyjne. W przypadku braku dobrowolnego ich pokrycia znajdą zastosowanie przepisy właśnie tej ustawy.

Jeżeli przepisy nie przewidują inaczej, to koszty egzekucyjne powstałe w egzekucji należności pieniężnej dochodzone są na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego na tę należność. Z uwagi na fakt, iż egzekucja jest elementem postępowania generującego je, nie ma potrzeby wystawiania nowego, odrębnego tytułu wykonawczego. Przymusowe ściągnięcie kosztów egzekucyjnych nie wyklucza zaistnienia przesłanek do umorzenia tychże. Kwoty uzyskane z tytułu pokrycia kosztów egzekucyjnych przypadają na rzecz organu, który je uzyskał. Na postanowienie w przedmiocie ich rozliczenia przysługuje zażalenie. Szczególnie zainteresowany tym będzie zobowiązany, wobec którego zapadnie niekorzystne rozstrzygnięcie. Może kwestionować on fakt obciążenia go przez gminę kosztami w całości lub w części, wykazując, iż posiadane przez niego środki i majątek nie wystarczają na pokrycie kosztów. Ponadto, niezależnie od powoływania się na własną sytuację finansową, skarżący może podnosić, iż poniesione koszty były nieuzasadnione i sprzeczne z zasadą celowości.

Ustawa wyposażyła organ egzekucyjny w kompetencje do umarzania kosztów przypadających na jego rzecz. Mogą być one umorzone w całości lub w części. Umorzeniu podlegają przy tym jedynie koszty należne, czyli takie, które nie zostały jeszcze uregulowane.

Umorzenie kosztów postępowania egzekucyjnego powinno być przedmiotem odrębnego postępowania. Decyzja w tej sprawie powinna zostać poprzedzona szczegółowym postępowaniem dowodowym. Gmina musi ustalić sytuację finansową zobowiązanego, źródła jego dochodów, posiadany majątek, koszty, jakie musi ponosić w związku z codziennym utrzymaniem, oraz liczbę osób wraz z nim prowadzących gospodarstwo domowe. W przypadku gdy dojdzie jedynie do częściowego umorzenia kosztów egzekucyjnych, to w pierwszej kolejności umarza się opłaty za czynności egzekucyjne.

W przedmiocie umorzenia kosztów egzekucyjnych organ gminy wydaje postanowienie. Na postanowienie o umorzeniu, jak też o odmowie umorzenia, można wnieść zażalenie. Z uwagi na uznaniowy charakter decyzji w sprawie należy przyjąć, iż organ egzekucyjny, odmawiając umorzenia, powinien szczególnie przekonująco i jasno uzasadnić swoje stanowisko. Gmina może także wyrazić zgodę na ratalną spłatę należności z tytułu kosztów egzekucyjnych.

Zasady postępowania i podstawowe środki prawne

Należy podkreślić, iż w postępowaniu egzekucyjnym w administracji została wyłączona zasada dyspozycyjności, która funkcjonuje w sądowym postępowaniu egzekucyjnym. Nałożony na gminę obowiązek prowadzenia egzekucji jest konsekwencją konstytucyjnej powinności ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym także podatków, przewidzianych odrębnymi przepisami. Niemniej gmina może stosować jedynie środki egzekucyjne przewidziane w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Właściwy organ, podejmując egzekucję powinien kierować się zasadą poszanowania minimum egzystencji i tym samym uwzględniać sytuację życiową zarówno zobowiązanego, jak i członków jego rodziny. Ustawodawca enumeratywnie wyliczył składniki majątku zobowiązanego, które nie podlegają egzekucji.

Gmina zobowiązana jest w trakcie całego postępowania kontrolować przestrzeganie określonych prawem procedur. W przeciwnym razie prowadzone przez nią postępowanie może zostać podważone, a cel nie zostanie osiągnięty.

Zobowiązany interweniuje

Podstawowym środkiem prawnym pełniącym rolę zbliżoną do odwołania w postępowaniu orzekającym jest zarzut. Ustawa egzekucyjna wymienia przesłanki mogące być podstawą zarzutu. Prawo wniesienia zarzutu przysługuje wyłącznie zobowiązanemu. [przykład 5]

Organ egzekucyjny, uznając zarzuty za uzasadnione, może umorzyć postępowanie bądź też wydać postanowienie o zastosowaniu mniej uciążliwego środka. Wniesienie zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji nie wstrzymuje samego postępowania egzekucyjnego. Wyłącznie w uzasadnionych przypadkach organ gminy może wstrzymać postępowanie egzekucyjne lub też niektóre czynności egzekucyjne. Wstrzymanie to może nastąpić do czasu rozpatrzenia zarzutu. Ustawa egzekucyjna nie określa terminu właściwego dla wydania postanowienia w sprawie zarzutów. Odwołując się do regulacji k.p.a., należy przyjąć, iż postanowienie to powinno zapaść bez zbędnej zwłoki, ale nie później niż w terminie jednego miesiąca od dnia zgłoszenia zarzutów. Na postanowienie w takiej sprawie przysługuje zażalenie.

Gmina musi też liczyć się z istniejącą możliwością wnoszenia, przez uprawnione do tego podmioty, zażaleń. Na postanowienia gminy dotyczące postępowania egzekucyjnego zażalenie przysługuje wówczas, gdy stanowi tak ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub k.p.a. Znaczna część postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym to postanowienia zaskarżalne zażaleniem.

Jakie środki

Trzeba pamiętać, że w przypadku gdy zobowiązany uchyla się od spełnienia świadczenia przysługującego gminie, to ma ona obowiązek podjęcia czynności zmierzających do wyegzekwowania należności.

W pierwszej kolejności gmina stosuje środki egzekucyjne będące w jej kompetencji. Jeżeli ich zastosowanie nie jest możliwe bądź też okazało się bezskuteczne, zobowiązana jest podjąć czynności niezbędne do zastosowania przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego egzekucji z nieruchomości. Gminie, która np. nieterminowo i nieprawidłowo przesyła do zobowiązanych upomnienia, można postawić zarzut bezczynności. Na tak rozumianą bezczynność służy skarga.

Ponadto gmina przez niepodejmowanie konkretnych, systematycznych działań może narazić się na zarzut przewlekłości postępowania. Przepisy ustawy egzekucyjnej nie określają terminów właściwych dla wszczęcia lub zakończenia postępowania egzekucyjnego, a także terminów dla podejmowania poszczególnych czynności. Określając terminy dla dokonywania czynności przez organ administracyjny, k.p.a. posługuje się najczęściej pojęciami "bez zbędnej zwłoki", "termin jednego miesiąca" lub "termin dwumiesięczny".

Generalnie należy przyjąć, iż sprawy, w których nie jest konieczne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, powinny być załatwiane niezwłocznie. Wskazane terminy kodeksowe mają charakter instrukcyjny, a ich przekroczenie nie powoduje nieważności czynności organów w ramach postępowań. By jednak uniknąć zarzutu przewlekłości, właściwy organ powinien systematycznie podejmować kolejne działania zmierzające do osiągnięcia celu.

Zobowiązany może bronić się przed działaniami gminy poprzez wnoszenie skarg na czynności egzekucyjne podejmowane w trakcie postępowania. W ramach takich skarg może on podnosić wyłącznie kwestie formalnoprawne, które dotyczą prawidłowości postępowania organu.

PRZYKŁAD 1

Zaokrąglamy

Zadłużenie Jakuba Z. z tytułu niezapłaconego podatku leśnego wynosi łącznie 1237, 28 zł. Na tytule wykonawczym będzie widniała kwota 1237,30 zł.

PRZYKŁAD 2

Doręczenie

Andrzej Z. zamieszkały w Poznaniu zalegał z zapłatą podatku od posiadania psów. Gmina skutecznie doręczyła mu upomnienie. Pomimo otrzymania upomnienia Andrzej Z. nie uregulował należności. Miasto wystawiło tytuł wykonawczy i doręczyło go za pośrednictwem Poczty Polskiej. Andrzej Z. odmówił przyjęcia korespondencji. Listonosz uczynił stosowną wzmiankę dotyczącą odmowy odbioru. Mimo odmowy odbioru należy tu uznać, że doszło do skutecznego doręczenia tytułu wykonawczego i wszczęcia egzekucji.

PRZYKŁAD 3

Zawieszenie

Monika Z. zamieszkała w Szczecinie zalegała z zapłatą podatku rolnego. Gmina zajęła jej wynagrodzenie. Monika Z. wystąpiła do gminy z wnioskiem o rozłożenie zaległości na raty. Została podpisana umowa o ratalnej spłacie należności, a postępowanie egzekucyjne zostało zawieszone.

PRZYKŁAD 4

Umorzenie

Krzysztof G. zamieszkały w Warszawie 12 czerwca 2013 r. otrzymał tytuł wykonawczy dotyczący niezapłaconego podatku od nieruchomości. Jednak 11 czerwca 2013 r. spłacił istniejące wobec gminy zadłużenie, dokonując przelewu bankowego. Po przedstawieniu w gminie potwierdzenia przelewu i weryfikacji dokonanej w tym zakresie przez właściwy organ gminy postępowanie egzekucyjne musiało zostać umorzone.

PRZYKŁAD 5

Zarzut

Przeciwko Janowi W. zamieszkałemu w Warszawie zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne z tytułu niezapłaconego podatku od nieruchomości. W tytule wykonawczym został on wskazany jako zobowiązany. Jednak od 2 lat nie był już właścicielem danej nieruchomości i nie ponosił odpowiedzialności za powstałe zadłużenie. Mimo że faktycznie nie był on zobowiązany to z uwagi na fakt ujawnienia go w tytule wykonawczym przysługiwało mu prawo wniesienia zarzutu (art. 33 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji).

dr Agnieszka Dzięcielska

prawnik