Problemy łączą

Legionowo, jak niedawno pisaliśmy w DGP, nie jest łatwym miastem. Jak rządzi się trudnym miastem?

Nie wiem, czy są łatwe miasta, ale te trudne, podobnie jak dzieci, kocha się bardziej. Dla mnie im więcej problemów, tym więcej satysfakcji. Jednym z nich jest paradoksalnie bezpośrednia bliskość stolicy. Tam są dużo lepsze pensje i szybsze ścieżki rozwoju. Tam młodzież dojeżdża do szkół i na uczelnie, tam są teatry, filharmonie... Trudno w takich warunkach budować wspólnotę mieszkańców. Jednak powoli to robimy. Mamy np. kartę legionowiaka. Z nią wiąże się tańszy bilet czy preferencje w ubieganiu się o przedszkole. To dla nas spore wyzwanie, bo miesięczny koszt uczęszczania dziecka do przedszkola wynosi ok. 900 zł, rodzice płacą tylko część z tego.

Miasto uznawane jest za jedno z bezpieczniejszych w Polsce. Jak to się robi?

To zasługa dobrej współpracy policji i straży miejskiej. Do urzędu nigdy nie wpłynął wniosek o rozwiązanie tej formacji, jak to ma miejsce w innych gminach czy miastach. Dobre efekty daje też współpraca z Centrum Szkolenia Policji.

Jednak zdarzają się czasem sytuacje kryzysowe, jak ta niedawna, związana ze śmiercią młodego człowieka po interwencji policji. Jaka jest wówczas rola prezydenta?

Dokładnie odwrotna niż mediów. Musi uspokajać. I rozmawiać, rozmawiać, rozmawiać... Szukać elementów wspólnych, a nie różnic. Współpracować. Mieć szacunek dla drugiego człowieka.

Wiele osób zarzuca panu, że na prezydenturze się pan dorobił - zegarka, mieszkań, nieruchomości. Czy to boli?

Kiedyś bolało. Jednak działanie w sferze publicznej wiąże się z takimi konsekwencjami. Najlepiej nie mieć mieszkania, konta ani samochodu. Ja jednak mam rodzinę i muszę o nią dbać. W Anglii ktoś, kto nie dba o własny majątek, nie nadaje się do zarządzania wspólnym dobrem. Satysfakcję daje to, że 73 proc. wyborców mimo to głosowało na mnie.

@RY1@i02/2015/101/i02.2015.101.08800040h.802.jpg@RY2@

MATERIAŁY PRASOWE

Rozmawiała Zofia Jóźwiak