Kiedy można ulżyć dłużnikom

Urzędnicy mają trudności przy rozpatrywaniu ulg w spłacie zobowiązań publicznoprawnych (opłaty, podatki). Tego typu sprawy są bowiem rozstrzygane uznaniowo. To zaś oznacza brak ścisłych kryteriów podejmowania decyzji i dużą odpowiedzialność, by konkretnym rozstrzygnięciem nie skrzywdzić wnioskodawcy, a z drugiej strony nie pozbawić samorządu dochodów.

Ponieważ w ustawach nie ma sztywnych wytycznych, na podstawie których można uznać, że dana okoliczność uzasadnia przyznanie ulgi, wskazań w tym zakresie trzeba szukać w orzecznictwie. Wynika z niego, że takimi przesłankami - uznawanymi przez sądy - są m.in.: korzystanie z pomocy społecznej, przewlekła i niezawiniona przez wnioskodawcę choroba, o ile wpłynęła na znaczne pogorszenie sytuacji materialnej petenta. Ale uwaga dotyczy tylko osób pracujących, nie np. emerytów mających stałe dochody.

Przesłanką za przyznaniem ulgi jest też niepełnosprawność. Ale już np. status bezrobotnego raczej nie przekona urzędników do przyznania ulgi, podobnie jak niskie, ale regularne dochody. Trudno też uzasadnić ograniczenie publicznej daniny spłatą nawet wysokiego kredytu. A to dlatego, że zobowiązania cywilnoprawne nie mogą mieć pierwszeństwa przed należnościami publicznoprawnymi. Dobrze widziane przez sądy nie jest też częste wnioskowanie o ulgi. Bo w ten sposób rezygnacja przez organ z należności publicznoprawnej straciłaby swój wyjątkowy charakter. ⒸⓅ

ZJ

C4-5