Jak to się robi na Zachodzie

Pytanie o ustrój miasta stołecznego kryje w sobie tak naprawdę wiele bardziej szczegółowych pytań. W jaki sposób jest wybierana osoba, która stoi na czele takiej jednostki? Jak wygląda wewnętrzny podział? Który szczebel ma jakie kompetencje?

Osoba stojąca na czele danego miasta może być wybierana przez mieszkańców (a więc bezpośrednio) albo przez członków jakiegoś ciała kolegialnego, np. rady miasta (czyli pośrednio). Z tym pierwszym rozwiązaniem mamy do czynienia w Londynie, Rzymie i Paryżu, gdzie burmistrz jest wybierany na kolejno cztery, pięć i sześć lat. Z tym drugim chociażby w Berlinie i Wiedniu – gdzie burmistrza wybierają parlamenty krajów związkowych – oraz w Madrycie i Sztokholmie (rada miasta). W tym ostatnim mieście zresztą tytuł burmistrza jest tak naprawdę honorowy, bo chociaż nazywany tak urzędnik stoi na czele egzekutywy, to w rzeczywistości jest komisarzem miejskim ds. finansów.