Jakie są możliwości współpracy samorządów gminnych i powiatowych

minister pracy i polityki społecznej

Jednym z celów uzupełniających programu Pomoc państwa w zakresie dożywiania w latach 2006-2009 jest m.in. rozwój w gminach bazy żywieniowej, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb dzieci i młodzieży. Przez rozwój bazy żywieniowej należy rozumieć tworzenie nowych lub doposażenie już istniejących punktów przygotowywania lub wydawania posiłków, co nie jest jednak równoznaczne z budową nowych kuchni i stołówek przy szkołach. Tego typu zadania są zadaniami własnymi jednostek samorządu terytorialnego prowadzących szkoły. O sposobie działań przyjętych w ramach organizacji dożywiania w gminach decyduje wójt (burmistrz, prezydent miasta) jako koordynator programu. Przepisy ustawy o ustanowieniu programu wieloletniego Pomoc państwa w zakresie dożywiania nie ograniczyły możliwości współpracy gmin z powiatami w zakresie realizacji tego programu. Ze wsparcia finansowego mogą skorzystać jednostki, które nie posiadają, a chciałyby utworzyć nowy lub doposażyć istniejący punkt przygotowywania lub wydawania posiłków. Wojewoda może przeznaczyć na ten cel oraz na dowóz posiłków gminach w całym województwie nie więcej niż 20 proc. dotacji przyznanej dla województwa. Środki finansowe przyznane w ramach programu pozwalają na zakup sprzętu i doposażenie stołówek oraz tworzenie nowych punktów żywieniowych tak, aby spełniały wymogi sanitarno-techniczne. Dofinansowanie utworzenia punktów czy też ich doposażenia ze środków programu jest możliwe tylko w ramach środków na wydatki bieżące (bez wydatków inwestycyjnych). Jak pokazują dane statystyczne z pierwszych lat funkcjonowania programu 2006-2007, liczba punktów żywieniowych uległa zwiększeniu.

Gmina, na terenie której znajduje się szkoła powiatowa, może otrzymać dotację ze środków programu Pomoc państwa w zakresie dożywiania na utworzenie nowego lub doposażenie istniejącego punktu przygotowywania lub wydawania posiłków w szkole powiatowej, o ile wojewoda takie działania uwzględni w podpisywanym porozumieniu z gminą w sprawie przyznania dotacji na realizację programu. Z kolei gmina zobowiązana jest do zawarcia ze starostwem powiatowym stosownej umowy na realizację zadania publicznego z zakresu pomocy społecznej finansowanego ze środków programu. Mniejsza baza stołówkowa w szkołach ponadgimnazjalnych lub też jej całkowity brak nie musi wcale świadczyć o przyczynie spadku liczby uczniów szkół ponadgimnazjalnych dożywianych w ramach programu. Z danych Ministerstwa Edukacji Narodowej zawartych w sprawozdaniu o realizacji programu wieloletniego wynika, że w roku 2007 zmniejszyła się liczba dzieci i uczniów do ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej o 440 665. Tak więc na przedstawione dane dotyczące malejącego udziału uczniów szkół ponadgimnazjalnych we wspomnianym sprawozdaniu mogły mieć wpływ m.in. właśnie tendencje demograficzne. Zmniejszenie liczby uczniów szkół ponadgimnazjalnych korzystających z posiłków w szkołach jest także związane z niechęcią do korzystania z tej formy pomocy. Znaczna grupa dzieci i uczniów, w tym szkół ponadgimnazjalnych, korzysta z pomocy w formie zasiłków celowych oraz pomocy rzeczowej (na podstawie odpowiedzi na interpelację nr 5456).