Lokal musi spełniać określone warunki

Osoba, która znajduje się w trudnej sytuacji życiowej, jest niepełnosprawna, opuszcza rodzinę zastępczą lub dom dziecka może otrzymać wsparcie polegające na skierowaniu do mieszkania chronionego. Pobyt w nim ma przygotowywać takie osoby do samodzielnego życia i integracji z lokalnym środowiskiem. Szczegółowy zakres pomocy, która przysługuje w związku z umieszczeniem w takim mieszkaniu, oraz jego standardy lokalowe określa rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 14 marca 2012 r. w sprawie mieszkań chronionych. Wejdzie ono w życie 22 kwietnia.

Poradnictwo i praca socjalna

Zgodnie z przepisami rozporządzenia wsparcie w mieszkaniach chronionych jest świadczone przez specjalistów, do których zalicza się przede wszystkim: pracowników socjalnych, psychologów, terapeutów, asystentów osób niepełnosprawnych i opiekunów. Udzielana przebywającym w nim osobom pomoc obejmuje: pracę socjalną, poradnictwo specjalistyczne, naukę w zakresie samoobsługi, samodzielności, rozwijania kontaktów społecznych, zagospodarowania czasu wolnego i wsparcie przy ubieganiu się o własne mieszkanie.

Mieszkańcy takich lokali mogą też liczyć na pomoc w przemieszczaniu się oraz wykonywaniu czynności niezbędnych w życiu codziennym. Te formy wsparcia są im zapewniane przez minimum trzy godziny dziennie przez siedem dni w tygodniu. Natomiast w przypadku innych rodzajów pomocy przepisy rozporządzenia nie określają ich wymiaru czasowego, wskazują jedynie, że powinien on być dostosowany do celów, którym służy umieszczenie w mieszkaniu chronionym.

Decyzja o skierowaniu

Podstawą do korzystania ze wsparcia w ramach mieszkania chronionego jest decyzja o skierowaniu wydawana po uzgodnieniach między pracownikiem socjalnym jednostki organizacyjnej prowadzącej taki lokal, np. ośrodka pomocy społecznej, a tą osobą. Muszą mieć one formę pisemną i określać m.in. cele pobytu, rodzaj i zakres świadczonego wsparcia, zasady odpłatności, sposób realizacji programu usamodzielniania oraz usprawiedliwiania nieobecności.

Ponadto w uzgodnieniach tych powinna się znaleźć informacja o okresie pobytu. Przepisy nie przewidują konkretnej liczby miesięcy, w ciągu których osoba może przebywać w mieszkaniu chronionym. Jest jednak ustalona generalna zasada, że jest to pobyt na czas określony. Wyjątek stanowią osoby niezdolne do pracy z tytułu wieku, niepełnosprawne i z zaburzeniami psychicznymi. One mogą uzyskać decyzję o skierowaniu na czas nieokreślony.

Rodzaj i zakres świadczonego wsparcia mogą ulegać zmianom w trakcie pobytu osoby w takim mieszkaniu, w zależności od oceny sytuacji podopiecznego. Analiza taka jest dokonywana co najmniej raz na trzy miesiące, wspólnie przez pracownika socjalnego, mieszkańca lokalu oraz osobę odpowiedzialną za realizację programu usamodzielniania. Tę ostatnią wyznacza podmiot prowadzący mieszkanie.

Kuchnia, łazienka

Mieszkanie chronione musi też zapewniać odpowiednie warunki pobytu osobom tam kierowanym. Przepisy nie zawierają pod tym względem szczegółowych wytycznych, wskazują tylko, że jedno mieszkanie ma być przeznaczone dla nie mniej niż trzech osób, a minimalna powierzchnia użytkowa dla jednej osoby nie może być mniejsza niż 12 mkw.

Wymagane jest, aby w lokalu była kuchnia lub wnęka kuchenna, łazienka, wydzielony ustęp lub miska ustępowa. Ich wymiary też nie są określone, ale powinny umożliwiać swobodne wykonywanie manewrów osobom poruszającym się na wózkach inwalidzkich.

Ważne

Działające już mieszkania chronione muszą być dostosowane do wymogów określonych w rozporządzeniu do końca 2014 roku

Michalina Topolewska

michalina.topolewska@infor.pl

Podstawa prawna

Par. 1 - 8 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 14 marca 2012 r. w sprawie mieszkań chronionych (Dz.U. poz. 305).