Zmiany w świadczeniach dla opiekunów

Obecnie osoby, które nie pracują z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny (względem którego są obciążone obowiązkiem alimentacyjnym), mają prawo do jednej z trzech form wsparcia. Są to:

• świadczenie pielęgnacyjne,

• specjalny zasiłek opiekuńczy,

• zasiłek dla opiekuna.

Pierwsze z nich, czyli świadczenie pielęgnacyjne, jest przyznawane, gdy niepełnosprawność członka rodziny powstała przed ukończeniem 18 lat lub 25 lat (gdy było to w okresie nauki). Jego beneficjentami są więc głównie rodzice wychowujący potomka z dysfunkcją zdrowotną. Z kolei specjalny zasiłek opiekuńczy jest przeznaczony dla opiekunów osób, których niepełnosprawność powstała po skończeniu 18 lub 25 lat. Natomiast zasiłek dla opiekuna przysługuje tylko tym opiekunom dorosłych osób niepełnosprawnych, którzy 1 lipca 2013 r. na mocy zmiany przepisów stracili prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, ale Trybunał Konstytucyjny uznał to za bezprawne i nakazał przywrócić im wsparcie na opiekę.

Specjalny zasiłek opiekuńczy oraz zasiłek dla opiekuna od momentu ich obowiązywania wynoszą 520 zł. Ich kwota ma się jednak zmienić od listopada i wzrosnąć do 620 zł. Co ważne, prawo do specjalnego zasiłku jest uzależnione od kryterium dochodowego i jest przyznawane na okres 12 miesięcy (od 1 listopada do 31 października roku następnego). To oznacza, że opiekunowie muszą co roku składać wniosek, aby otrzymywać świadczenie przez kolejny rok.

Ważne

Zarówno od specjalnego zasiłku opiekuńczego, jak i zasiłku dla opiekuna odprowadzane są składki na ubezpieczenia społeczne do ZUS

Inaczej wygląda sytuacja osób uprawnionych do zasiłku dla opiekuna. Nie jest on zależny od kryterium dochodowego i nie trzeba co roku wnioskować o jego uzyskanie (liczy się ważność orzeczenia o stopniu niepełnosprawności). Dlatego wszystkim osobom, których decyzje są wydane z terminem przekraczającym 1 listopada br., ośrodek pomocy społecznej zmieni je z urzędu. ©℗