Jak prawidłowo gospodarować majątkiem ruchomym

Zasady wyceny składników mienia ruchomego zostały określone w par. 3 rozporządzenia w sprawie szczegółowego sposobu gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego Skarbu Państwa (dalej: rozporządzenie w sprawie gospodarowania składnikami mienia ruchomego). Zgodnie z nim przy zagospodarowaniu składników rzeczowych majątku ruchomego ustala się ich wartość. Wartość składników rzeczowych majątku ruchomego, zagospodarowywanych przez sprzedaż, oddanie w najem lub dzierżawę, nieodpłatne przekazanie lub darowiznę określa się według ich wartości rynkowej na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu i stopnia zużycia oraz popytu na nie, chyba że co innego wynika z przepisów szczególnych. Z kolei wartość składników rzeczowych majątku ruchomego zagospodarowywanych przez likwidację oraz nieodpłatne przekazanie między nieposiadającymi osobowości prawnej państwowymi jednostkami sektora finansów publicznych określa się według wartości księgowej brutto. Jeżeli zagospodarowaniu mają podlegać składniki rzeczowe majątku ruchomego, które stanowią zespół służący realizacji określonego rodzaju działalności, to ich wartość ustala się wspólnie, przez zsumowanie wartości poszczególnych składników rzeczowych majątku ruchomego wchodzących w skład zespołu.

Przekazanie lub darowizna

Opisany sposób wyceny powinien zostać wykorzystany do gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego, ich sprzedaży, dzierżawy, najmu, przekazywania i darowizny, a także likwidacji przez organy administracji publicznej oraz kierowników jednostek, w ramach gospodarowania nabytym lub powierzonym tym organom lub jednostkom mieniem Skarbu Państwa. Prawidłowe ustalenie wartości zbędnych lub zużytych składników mienia ruchomego umożliwia realizację procedury zbycia lub likwidacji tych składników aktywów.