Jak zorganizować gospodarkę odpadami

Kierunki polityki rządu RP w zakresie gospodarki odpadami określa uchwała Rady Ministrów nr 233 z 29 grudnia 2006 r. w sprawie Krajowego planu gospodarki odpadami 2010 (MP nr 90, poz. 946). W dokumencie tym zawarto m.in. cele oraz kierunki działań w zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów oraz kształtowania systemu gospodarki odpadami. Każde województwo jest zobligowane do opracowania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami, w którym muszą znaleźć się wyżej wymienione kwestie. Rozwiązania organizacyjne i techniczne, do których należy m.in. budowa instalacji do termicznego przekształcania odpadów, są właśnie jedną z nich.

Wybór określonych instalacji determinuje w poszczególnych województwach zarówno możliwości organizacyjne, technologiczne, jak i ekonomiczne.

Biorąc powyższe pod uwagę, uwzględniając zarówno morfologię odpadów wytwarzanych na danym terenie, jak i dysponowanie określonymi funduszami, jednostki samorządu terytorialnego mają prawo podjąć samodzielnie decyzje o wszelkich planowanych inwestycjach, zgodnie z przepisami ochrony środowiska oraz wytycznymi Krajowego planu gospodarki odpadami 2010.

Zgodnie z przepisami ustawy z 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. z 2007 r. nr 39, poz. 251 ze zm.) termiczne przekształcanie odpadów może być prowadzone w spalarniach odpadów lub współspalarniach odpadów. Spalarnie powinny być projektowane, budowane, wyposażane i użytkowane w sposób zapewniający osiągnięcie takiego poziomu termicznego przekształcenia, przy którym wielkość emisji i szkodliwość dla życia i zdrowia ludzi lub dla środowiska będzie jak najmniejsza.

Prawidłowo funkcjonujące spalarnie, czego przykładem może być spalarnia odpadów komunalnych Spittelan w Wiedniu, spełniają wymogi Unii Europejskiej związane z emisją związków do atmosfery, przez co nie budzą obaw społeczeństw lokalnych.