Tydzień z komentarzami

Dziś kończymy omawianie ustawy z 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej. Na początku tej części komentarza omawiamy procedurę wydawania regulaminu zasad korzystania z usług publicznych świadczonych przez spółkę komunalną. Przyjęty przez nią i zatwierdzony regulamin jest z cywilnego punktu widzenia wzorcem umownym w rozumieniu art. 384 kodeksu cywilnego. Oznacza to, że podlega on regułom kontroli wynikającym z przepisów k.c., w szczególności przez zakaz stosowania klauzul abuzywnych (niedozwolonych). Konsekwencją stwierdzenia, że określone postanowienie stanowi taką klauzulę, jest nieważność zapisu regulaminu. Akt ten obowiązuje po jego zatwierdzeniu przez wójta (burmistrza, prezydenta) lub zarząd powiatu (województwa). Regulamin spółki zajmującej się świadczeniem usług wodociągowo-kanalizacyjnych zatwierdza natomiast w formie uchwały rada gminy, rada powiatu lub sejmik województwa, a jego wejście w życie wymaga publikacji w dzienniku urzędowym województwa. W przypadku utworzenia przez związek międzygminny spółki świadczącej usługi z zakresu użyteczności publicznej regulamin zatwierdza zarząd, a w sytuacji gdy spółka świadczy usługi wodociągowo-kanalizacyjne - zgromadzenie związku. Artykuł 13 u.g.k. nie określa charakteru prawnego czynności zatwierdzenia regulaminu. Stąd w doktrynie brak jest jednolitego stanowiska. Jedni uważają, że jest to decyzja administracyjna, drudzy, iż to akt administracyjny, który nie jest jednak decyzją. Ten ostatni pogląd jest dominujący. W każdym przypadku jednak czynność ta może być zaskarżona do sądu administracyjnego.