Cyfryzacja i e-usługi publiczne

Wchodzące w życie od 3 kwietnia br. przepisy wdrażające dyrektywę NIS2 obejmą także administrację, w tym jednostki samorządu terytorialnego. Nowe regulacje wymuszą m.in. wdrożenie procedur zarządzania bezpieczeństwem informacji, raportowanie incydentów oraz zarządzanie ryzykiem. Dla wielu JST oznacza to konieczność szybkiego zbudowania struktur i procedur, co pociągnie za sobą duże wydatki.

Jak informuje Ministerstwo Cyfryzacji, podmioty publiczne mają już prawie 50 tys. aktywnych adresów do e-Doręczeń. A to oznacza, że jest ich już więcej niż stosowanych dotychczas skrytek ePUAP, których jest ponad 41 tys.

Cyfrowe państwa i ich dokumenty mają różne oblicza. Od Ukrainy możemy się uczyć zwinności w cyfryzacji skomplikowanych procesów życiowych, od Singapuru – głębokiej symbiozy państwa z sektorem prywatnym. Co nie zmienia sytuacji, że Polska również ma się czym chwalić.

– W ramach troski o właściwe wydatkowanie pieniędzy publicznych wydajemy dodatkowe kwoty na publikację danych – zauważa w rozmowie z DGP dr Grzegorz Kubalski, zastępca dyrektora biura Związku Powiatów Polskich. Absurdów związanych z ostatecznym kształtem Centralnego Rejestru Umów jego zdaniem jest wiele.

Od stycznia kwota zasiłku pogrzebowego wzrosła, a termin wypłaty skrócił się o połowę. Uproszczono też procedury, jednak nadal wsparcia od państwa nie można uzyskać jednym kliknięciem.

Ministerstwo Cyfryzacji w ostatniej chwili zmienia stanowisko w sprawie e-Doręczeń, a urzędy obawiają się bałaganu. Od 1 stycznia 2026 r. nie będzie już możliwości załatwienia większości spraw w urzędach przez ePUAP. Podstawowym kanałem komunikacji elektronicznej z podmiotami publicznymi stają się e-Doręczenia.