Sprawa o przywrócenie do pracy wstrzymuje przedawnienie

Władysław H. był doktorem habilitowanym i pracownikiem naukowym Uniwersytetu Przyrodniczego w L., zatrudnionym na stanowisku adiunkta jako profesor uczelni. W 2011 r., po otrzymaniu – jak się później okazało, nieprawidłowo przeprowadzonej – negatywnej oceny pracy, został zwolniony. Niedługo potem wytoczył przeciwko uczelni powództwo o przywrócenie do pracy i po kilkuletnim procesie uzyskał jedynie połowiczną satysfakcję – sądy ostatecznie oddaliły powództwo w zakresie przywrócenia do pracy, zasądzając jedynie odszkodowanie za nieprawidłowe zwolnienie. Przyczyną oddalenia powództwa o przywrócenie do pracy były jednak obowiązujące ówcześnie przepisy ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym z 2005 r., które przewidywały wygaśnięcie z mocy prawa stosunku pracy mianowanego nauczyciela akademickiego z chwilą ukończenia 65 lat (wyjątek stanowili nauczyciele mający tytuł naukowy profesora tzw. belwederski, którzy mogli pracować do 70. roku życia). Wobec osiągnięcia wieku emerytalnego sąd nie mógł więc przywrócić go do pracy.

Profesor nie złożył jednak broni i przeciwko uczelni skierował kolejne powództwa, tym razem o odszkodowanie i zadośćuczynienie za uniemożliwienie kontynuowania kariery naukowej, naruszenie dóbr osobistych poprzez negatywną ocenę, która miała wpłynąć na jego pozycję w środowisku naukowym. Do tego doszło jeszcze roszczenie związane z obniżoną emeryturą, z uwagi na wcześniejsze zwolnienie z pracy. Żądania pozwu wynosiły w sumie blisko 650 tys. zł.