Korupcja i ominięcie rezolucji Organizacji Narodów Zjednoczonych
Europejski Trybunał Praw Człowieka musiał rozstrzygnąć co do podstaw ukarania dwóch spółek – Total i Vitol – w związku z zagraniczną korupcją. 6 sierpnia 1990 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję 661, która doprowadziła do nałożenia międzynarodowego embarga na Irak. Wywołało ono kryzys żywnościowy i zdrowotny, co skłoniło Radę Bezpieczeństwa do wprowadzenia programu „Ropa za żywność” na warunkach określonych w rezolucji 986. Międzynarodowe koncerny naftowe mogły kupować ropę od irackiej spółki państwowej (SOMO) po cenie sugerowanej przez rząd iracki i zatwierdzonej przez ONZ. 248 firm, w tym grupa Total, otrzymało na to zgodę. Rozliczenia miały następować za pomocą akredytyw wystawianych na bank w Nowym Jorku, gdzie znajdował się otwarty i zarządzany przez ONZ rachunek powierniczy.
Po interwencji wojskowej przeprowadzonej przez koalicję państw przeciwko reżimowi Saddama Husajna badania w irackich archiwach ujawniły niedociągnięcia w tym programie. Francuska jednostka wywiadu finansowego Tracfin otrzymała też kilka doniesień o podejrzanych ruchach finansowych w dużych firmach znad Sekwany lub ich zagranicznych spółkach zależnych. Dochodzenia ujawniły, że grupa Total płaciła tajne prowizje w związku z transakcjami zakupu ropy naftowej w niektórych krajach, w szczególności w Iraku, podczas embarga. Równolegle wszczęto postępowanie przeciwko firmie Vitol, która przyznała się do podobnych zarzutów przed amerykańskimi sądami. Spółki zostały uznane za winne przekupywania zagranicznych urzędników państwowych z naruszeniem programu „Ropa za żywność” na mocy art. 435-3 francuskiego kodeksu karnego.
Powołując się na art. 7 konwencji (zakaz karania bez ustawy), spółki zwróciły się do ETPC, wskazując, że ustawa nie spełniała wymogów dostępności i przewidywalności (skarga nr 34634/18).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.