Szybszy przepadek mienia w państwach UE

Zgodnie z prawem wspólnotowym Polska musi wprowadzić przepisy umożliwiające wykonywanie nakazów konfiskaty mienia bezpośrednio na podstawie orzeczeń właściwych sądów innych państw UE. Przepadek będzie oznaczać wszelkiego rodzaju sytuacje wymienione w przepisach części ogólnej kodeksu karnego oraz w przepisach kodeksu karnego skarbowego, np. przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa. Oznacza to, że polskie sądy będą miały obowiązek wykonywać orzeczenia organu państwa obcego bez dodatkowych formalności, jak to miało miejsce dotychczas. W ten sposób współpraca między organami państw UE zostaje uproszczona. Łączyć się to będzie z istotnym przyśpieszeniem postępowań w sprawach karnych wynikających ze stosunków międzynarodowych.

Łatwiej dla polskiego sądu

Nowe regulacje określają również zasady, na jakich polski sąd będzie mógł występować do organu państwa członkowskiego UE o bezpośrednie wykonanie prawomocnego orzeczenia dotyczącego przepadku. Co do zasady będzie mógł wystąpić tylko do jednego państwa, w którym sprawca posiada mienie lub osiąga dochody. W razie jednak niemożliwości poczynienia tego rodzaju ustaleń może wystąpić do państwa, w którym sprawca ma stałe lub czasowe miejsce pobytu. Przepisy dodatkowo przewidują możność zwrócenia się do więcej niż jednego kraju, jeśli istnieje prawdopodobieństwo, że mienie lub dochody sprawcy znajdują się w różnych państwach. Zgodnie z nowymi przepisami polski sąd będzie również zwracał się do właściwego państwa UE o przekazanie na jego rachunek kwoty uzyskanej z przepadku, jeśli przewyższy ona 10 tys. euro.

Bez dodatkowych formalności

Orzeczenia wydane przez organy państw członkowskich UE będą wykonywały polskie sądy rejonowe, w okręgu, w którym sprawca posiada mienie, osiąga dochody lub stale bądź tymczasowo przebywa.

W posiedzeniu dotyczącym wykonania orzeczenia zagranicznego będzie mógł wziąć udział sprawca, jego obrońca oraz osoba trzecia, której prawa mogą zostać naruszone w wyniku wykonania orzeczenia.

Projekt nowelizacji dostosowuje polskie przepisy do prawa wspólnotowego.

Obserwacja psychiatryczna

W razie zgłoszenia przez biegłych konieczności zastosowania obserwacji psychiatrycznej badanie oskarżonego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, kiedy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że popełnił on przestępstwo.

O potrzebie obserwacji orzeka sąd, określając miejsce i długość obserwacji. W postępowaniu przygotowawczym czyni to na wiosek prokuratora. Pobyt w zakładzie leczniczym w tego rodzaju sytuacjach nie powinien trwać dłużej niż cztery tygodnie. Jeżeli jednak wniesie o to szpital, sąd może przedłużyć obserwację na czas określony, potrzebny do zakończenia procedury medycznej.

W jednej sprawie łączny czas obserwacji nie powinien jednak przekraczać ośmiu tygodni. O zakończeniu obserwacji biegli niezwłocznie zawiadamiają sąd.

Na postanowienia sądu w sprawie obserwacji przysługuje zażalenie. Sąd rozpoznaje ją niezwłocznie.

Od 24 lutego nie będzie możliwe poddanie oskarżonego badaniu psychiatrycznemu połączonemu z obserwacją w zakładzie leczniczym ani przedłużenie go na czas przekraczający osiem tygodni.