Rozpowszechnianie filmów i zdjęć bez zgody ich bohaterów jest karalne
Tamara (imię zostało zmienione) została sfilmowana ukrytą kamerą w toalecie szkoły. Filmik pojawił się w internecie na stronie odwiedzanej często przez jej znajomych i szybko zebrał znaczą liczbę dosadnych komentarzy. Wybrane zdjęcia dziewczyny w niekompletnym stroju pojawiły się też w szkolnym klubie młodzieżowym. Dyrekcja szkoły szybko zareagowała i wykryto sprawców dzięki funkcjonującemu w szkole monitoringowi. - Jak jednak postąpić, by winni nie uszli bez kary - zastanawia się mama dziewczynki
Nagrywając dziewczynę ukrytą kamerą i rozpowszechniając film w internecie, młodzi ludzie naruszyli dobra osobiste Tamary, a tym samym weszli w konflikt z prawem. Tamara została znieważona, bo pokazana publicznie w sytuacji bardzo intymnej i poddana negatywnej, prześmiewczej ocenie. Dobry karnista mógłby też przedstawić twórcom filmiku zarzut rozpowszechniania pornografii, jeżeli filmik eksponował intymne części ciała i był pod tym kątem zmontowany.
Dziewczynka nie jest jeszcze pełnoletnia, zatem jej rodzice jako przedstawiciele ustawowi powinni zwrócić się przede wszystkim do administratora strony internetowej o zablokowanie emisji filmiku oraz o ujawnienie nazwisk osób, które film zamieściły, i tych, które wpisywały nienawistne komentarze. Mogą się powołać na ubiegłoroczne orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który nakazuje ujawnić nazwiska osób (w internetowym slangu zwanych hejterami), które naruszają dobra osobiste innych, chroniąc nazwisko pseudonimem (nickiem). Powinni również wystąpić do dyrekcji szkoły o ukaranie dyscyplinarne sprawców oraz złożyć doniesienie do prokuratury.
Ze względu na charakter sprawy mogą również zwrócić się do adwokata o poradę prawną, a nawet pomoc w prowadzeniu sprawy. Jeżeli są w trudnej sytuacji materialnej, mogą skorzystać z pomocy prawnej adwokatów pełniących dyżury w sądach rejonowych w godzinach urzędowania sądów (opłata wynosi zazwyczaj 100 zł). W postępowaniu karnym mogą występować w roli oskarżyciela posiłkowego. Powinni rozważyć również wystąpienie na drogę postępowania cywilnego z powództwem o naruszenie dóbr osobistych, żądając zaniechania dalszego naruszania oraz zadośćuczynienia pieniężnego.
@RY1@i02/2014/235/i02.2014.235.00700030b.802.jpg@RY2@
SHUTTERSTOCK
Urszula Lawina
Podstawa prawna
Art. 202, art. 216 par. 2, art. 267 par 1 i 4 ustawy z 6 czerwca 1997 r - Kodeks karny (Dz.U. nr 88, poz. 553 ze zm.). Art. 23-24 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121). Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 sierpnia 2013 r. sygn. akt I OSK 1666/12.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu