Diagnostyka aborcyjna

Sprawa nr 1: 22-letnia kobieta zjawia się w szpitalu z ostrymi skurczami w podbrzuszu i mocnym krwawieniem. Mówi lekarzowi, że właśnie poroniła, sprawiając wrażenie, jakby była w szoku. Na miejsce szybko przybywają policjanci, którzy nalegają, by ją przesłuchać. Kobieta przekonuje, że nie wiedziała, iż była w ciąży, i nie odczuwała żadnych jej symptomów. Funkcjonariusze nie dają jednak wiary tym tłumaczeniom. Gdy pacjentka leży w szpitalu, przeszukują jej mieszkanie, w którym znajdują m.in. test ciążowy z pozytywnym wynikiem oraz puste pudełko po zestawie tabletek aborcyjnych: mifepristonie i mizoprostolu. Pierwszy z leków (niedopuszczony w Polsce do obrotu) blokuje działanie progesteronu, hormonu niezbędnego do utrzymania ciąży. Drugi powoduje skurcze macicy i poronienie. Funkcjonariusze odkrywają również szczątki płodu. Na kolejnym przesłuchaniu 22-latka przyznaje się do połknięcia pigułek. Kupiła je na zagranicznej stronie internetowej. Okazuje się też, że przyjęła większą dawkę niż rekomendowana przy aborcji farmakologicznej. W szpitalu, dobę po poronieniu zostaje od niej pobrana próbka krwi, która wraz ze szczątkami płodu trafia do przebadania w Zakładzie Medycyny Sądowej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu.