Tajemnica chroniona przed sądem

Każde ujawnienie przez operatora tajemnicy telekomunikacyjnej w sytuacjach innych niż wskazane wyraźnie przez ustawę prowadzi do naruszenia praw abonenta i może łączyć się z dotkliwymi karami pieniężnymi i utratą reputacji. Dlatego nie należy dziwić się, że operatorzy odmawiają udzielania informacji objętych tajemnicą sądom cywilnym lub komornikom, zaskarżając równocześnie nałożone na nich bezpodstawnie grzywny. Tajemnica telekomunikacyjna zdefiniowana w art. 159 prawa telekomunikacyjnego służy ochronie danych związanych ze świadczeniem usług telekomunikacyjnych. Obejmuje ona przede wszystkim dane dotyczące użytkownika, treść komunikatów, dane transmisyjne, dane o lokalizacji, a także dane o próbach uzyskania połączenia. Treścią tajemnicy jest zakaz zapoznawania się, utrwalania, przechowywania, przekazywania lub innego wykorzystywania danych objętych tajemnicą telekomunikacyjną przez osoby inne niż nadawca i odbiorca komunikatu. Przepisów tych nie stosuje się do danych ujawnionych postanowieniem sądu, postanowieniem prokuratora lub na podstawie odrębnych przepisów. Przypadki wyłączenia tajemnicy telekomunikacyjnej reguluje m.in. kodeks postępowania karnego. To na podstawie art. 218 k.p.k. podmioty prowadzące działalność telekomunikacyjną mają obowiązek wydać na żądanie zawarte w postanowieniu sądu dane związane z wykonywaniem połączeń, jeżeli mają one znaczenie dla toczącego się postępowania. Dotyczy to jedynie spraw karnych, a nie cywilnych.