Wierzyciele przyjmują układ, a sąd go zatwierdza

Procedura zawarcia układu jest następująca: najpierw przyjmują go wierzyciele, a potem zatwierdza je sąd. Do przyjęcia układu dochodzi wówczas, gdy wypowie się za nim większość uprawnionych do głosowania wierzycieli, którzy mają łącznie co najmniej dwie trzecie ogólnej sumy wierzytelności uprawniających do głosowania.

Na nieco innych zasadach odbywa się przyjęcie układu, gdy głosowanie nad nim odbywa się w grupach wierzycieli obejmujących poszczególne kategorie interesów. Wtedy w każdej grupie musi się za nim wypowiedzieć większość wierzycieli, którzy łącznie mają co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności, objętych odrębną listą uprawnionych do głosowania.

Zdarza się, że układ nie uzyska wymaganej większości w niektórych grupach. Wtedy zostanie przyjęty tylko pod warunkiem, że w pozostałych grupach większość wierzycieli głosowała za jego przyjęciem. Muszą to być jednak wierzyciele, którzy mają łącznie dwie trzecie ogólnej sumy wierzytelności uprawniających do głosowania. W dodatku wierzyciele z grup, którzy nie wyrazili zgody na przyjęcie układu, muszą zostać zaspokojeni na podstawie zawartego układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku, gdyby zostało przeprowadzone postępowanie upadłościowe obejmujące likwidację majątku upadłego.

Zawarcie układu stwierdza sędzia komisarz postanowieniem.

Wierzyciele podczas głosowania mogą jednak nie przyjąć zaproponowanego układu. Wtedy sąd niezwłocznie musi zmienić sposób prowadzenia postępowania na obejmujące likwidację majątku upadłego i ustanawia syndyka. Od postanowienia sądu można wówczas wnieść zażalenie, które sąd drugiej instancji musi rozpoznać w ciągu miesiąca od dnia przedstawienia mu akt sprawy. Ponowne dopuszczenie do układu nie jest dopuszczalne.

Układ przyjęty przez zgromadzenie wierzycieli zatwierdza sąd po przeprowadzeniu rozprawy. Bada wówczas zarzuty, które podnieśli wierzyciele w związku z treścią układu (ale niebędące środkami odwoławczymi) oraz kontroluje, czy sędzia komisarz dokonał prawidłowych wyliczeń, zanim stwierdził, że układ został przyjęty. Rozprawa powinna odbyć się nie wcześniej niż po upływie tygodnia od zgromadzenia wierzycieli. Sąd wzywa na nią wierzycieli, którzy podnosili zarzuty.

Uczestnicy postępowania mogą zgłaszać zarzuty przeciwko układowi. Jeżeli zostały zgłoszone na zgromadzeniu wierzycieli, to powinny być wpisane do protokołu z przebiegu zgromadzenia wierzycieli. Gdyby jednak zostały zgłoszone po upływie tygodnia od zawarcia układu, to będą pozostawione bez rozpoznania.

1. Sędzia komisarz podejmuje decyzję o sposobie głosowania nad układem przez wierzycieli:

- w grupach interesów

- albo wszyscy razem

2. Większość uprawnionych wypowiedziało się za przyjęciem układu.

3. Sędzia komisarz postanowieniem stwierdza, że układ został zawarty.

4. Sąd po przeprowadzeniu rozprawy zatwierdza układ przyjęty przez zgromadzenie wierzycieli.

Układ wiąże wszystkich wierzycieli, których wierzytelności - według ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze - objęte są układem. Nie wiąże on natomiast wierzycieli, których upadły umyślnie nie ujawnił i którzy nie uczestniczyli w postępowaniu.

Małgorzata Piasecka

Art. 285-287 ustawy z 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. nr 60, poz. 535 z późn. zm.).