UOKiK może badać klauzule zawarte w umowach sprzedaży firm

@RY1@i02/2013/060/i02.2013.060.18300120d.802.jpg@RY2@

Michał Markowicz, adwokat w kancelarii Schoenherr

Zakaz prowadzenia działalności konkurencyjnej nakładany na sprzedającego firmę ma na celu zabezpieczenie interesów tego, który ją nabywa. Chodzi o to, by uniknąć sytuacji, w której sprzedawca po zbyciu np. spółki - wykorzystując zdobyte doświadczenie i wiedzę - kontynuuje dotychczasową działalność ze szkodą dla nabywcy tej firmy. Jeżeli o transakcji trzeba powiadomić prezesa UOKiK, to umowa zawierająca klauzulę o zakazie konkurencji jest z reguły składana wraz ze zgłoszeniem zamiaru tzw. koncentracji firm (np. ich nabycia). Klauzule o zakazie konkurencji same w sobie dokonują podziału rynku. Sprzedawca firmy bowiem zobowiązuje się nie prowadzić działalności konkurencyjnej na rynku, na którym daną działalność prowadzi sprzedana firma. Postanowienia te naruszają więc co do zasady zakaz zawierania antykonkurencyjnych porozumień. Powstaje pytanie, czy ewentualna zgoda prezesa UOKiK na dokonanie koncentracji legalizuje też klauzule o zakazie konkurencji.

Zgodnie ze stanowiskiem prezesa UOKiK umowne ograniczenia konkurencji nie są przedmiotem kontroli ani nie są oceniane w trakcie postępowania koncentracyjnego. Zatem wydając zgodę na koncentrację, prezes UOKiK może jednocześnie wszcząć postępowanie w sprawie naruszenia zakazu zawierania porozumień ograniczających konkurencję.

Z kolei odmienna regulacja obowiązuje w przypadku koncentracji badanych przez Komisję Europejską. Według art. 8 rozporządzenia Rady (WE) 139/2004 decyzja uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem obejmuje również ograniczenia bezpośrednio związane i niezbędne dla dokonania koncentracji. Mimo to wydaje się, że prezes UOKiK nie będzie wszczynał postępowania antymonopolowego co do klauzul ograniczających konkurencję zawartych w ramach koncentracji, które są zgodne z przepisami unijnymi.

not. KT