W upadłości konsumenckiej względy humanitarne ważniejsze niż wychowawcze
Przepisy o upadłości konsumenckiej miały oddziaływać wychowawczo. Gdyby jednak zobowiązanie dłużnika do wykonania planu spłaty wierzycieli miało go wpędzić w nową spiralę długu, należy odstąpić od planu i umorzyć w całości wszelkie należności. Do takich wniosków doszedł Sąd Okręgowy w Bydgoszczy.
O ogłoszenie upadłości konsumenckiej wnioskowała 71-letnia kobieta, która otrzymuje 2350 zł netto emerytury. Jej miesięczne wydatki – w tym na żywność i leki – to minimum 2 tys. zł. W toku postępowania upadłościowego wierzytelność zgłosił jeden podmiot – Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Zobowiązania kobiety wobec ZUS wynosiły łącznie niemal 700 tys. zł.
Rozpoznający w I instancji wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej sąd uznał, że emerytka do swojej niewypłacalności nie doprowadziła umyślnie ani wskutek rażącego niedbalstwa, nie zwiększyła też jej stopnia celowo. Jednocześnie jednak zdecydował, że jest ona w stanie realizować plan spłaty i ustalił wysokość miesięcznej raty na 100 zł. Mają być one płacone przez okres 24 miesięcy. Sąd przypominał, że zasadą jest ustalenie planu spłaty, a umorzenie zobowiązań bez jego ustalenia jest wyjątkiem.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.