Likwidacja nie jest konieczna do rozwiązania spółki komandytowej

Spółka komandytowa należy do grona spółek osobowych. Jak wskazuje art. 102 kodeksu spółek handlowych (dalej: k.s.h.), ma ona na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona. Przyczyny jej rozwiązania są co do zasady analogiczne jak w przypadku „wzorcowej” spółki osobowej, czyli spółki jawnej (art. 58 par 1 k.s.h. w zw. z art. 103 par 1 k.s.h.). Do przyczyn tych należą:

• konkretne powody przewidziane w umowie spółki,
• jednomyślna uchwała wszystkich wspólników,
• ogłoszenie upadłości spółki,
• śmierć komplementariusza lub ogłoszenie jego upadłości,
• wypowiedzenie umowy spółki przez wspólnika lub wierzyciela wspólnika,
• prawomocne orzeczenie sądu.

Zasadą jest, że zaistnienie którejkolwiek spośród przyczyn rozwiązania spółki komandytowej wywołuje skutek w postaci powstania obowiązku otwarcia i przeprowadzenia jej likwidacji. Wspólnicy mogą jednak – o ile umowa spółki tego nie zabrania – w drodze uchwały, jednomyślnie zdecydować o rozwiązaniu spółki komandytowej bez przeprowadzania procesu jej likwidacji, co radykalnie skraca cały proces zmierzający do zakończenia bytu tego podmiotu.