Na co uważać, przystępując do pracy

Aby ułatwić sądowi pracę (a tym samym przyspieszyć czas rozpatrywania wniosku), należy każdy z załączników ponumerować i opisać, żeby nie było wątpliwości, co dany dokument ma oznaczać. Brzmi to banalnie, ale znacznie przyspiesza czas rozpatrzenia wniosku i pozwala sądowi skupić się na najważniejszym czyli analizie propozycji układowych - zamiast walczyć ze stertą nieopisanych papierów. Treść propozycji może zdecydować o ogłoszeniu upadłości układowej. Najważniejszymi ich elementami są: wskazanie wartości majątku dłużnika, pomysły na spłatę wierzycieli i sposób finansowania. Z wniosku musi jasno wynikać, że majątek dłużnika (np. spółki) nie przedstawia wartości, która wystarczyłaby na zaspokojenie wierzycieli w całości. Co więcej, z propozycji układowych ma płynąć wniosek, że sposób zaspokojenia wierzycieli w układzie gwarantuje im zwrot większych kwot, niż otrzymaliby z likwidacji majątku spółki. Propozycje układowe mogą przewidywać umorzenie części zobowiązań, ale nie powinno to prowadzić do mniejszego stopnia zaspokojenia, niż gdyby sprzedano cały majątek dłużnika i podzielono zyski między wierzycieli. Przykładowo można zaproponować umorzenie 50 proc. wierzytelności, jeżeli z wyceny majątku spółki wynika, że likwidacja pozwoliłaby na spłatę maksymalnie 10 - 20 proc. wierzytelności. Wtedy nawet zakładając ryzyko błędu (w końcu wszystko opiera się na szacowaniu, ile majątek będzie wart, gdyby w nieokreślonej przyszłości wystawić go na sprzedaż - bazując na cenie rynkowej na dzień orzekania o upadłości), da się wykazać, że wierzyciele na upadłości układowej zyskają.