Hotelarz może walczyć z Booking.com u siebie

Sprawa dotyczyła niemieckiej spółki prowadzącej hotel, która zawarła ze spółką prawa niderlandzkiego, operatorem platformy Booking.com, umowę. Doszło do tego w 2009 r., zaś w następnych latach Booking.com zmieniał wielokrotnie warunki umowne. Spółka niemiecka zakwestionowała jedną ze zmian wprowadzonych w 2015 r. Nie spodobało się jej, że operator platformy przy ofercie hotelu wskazuje, iż właśnie na Booking.com jest „najkorzystniejsza cena” lub „cena obniżona”, że hotel nie ma dostępu do danych kontaktowych klientów, którzy korzystają z rezerwacji za pośrednictwem platformy, oraz że Booking.com uzależnia pozycję hotelu na liście wyników wyszukiwania od przyznania operatorowi wysokiej prowizji.

Spółka niemiecka wytoczyła przed sądem krajowym w Kilonii powództwo zmierzające do zakazania operatorowi praktyk stanowiących o nadużywaniu pozycji dominującej. Szkopuł w tym, że i sąd I instancji, i II uznały, że są niewłaściwe do zajęcia się sprawą i że powinna ona być prowadzona w Holandii. Federalny trybunał sprawiedliwości jednak stwierdził, że warto, aby w sprawie wypowiedział się TSUE. Spytano o to, czy art. 7 pkt 2 rozporządzenia nr 1215/2012 znajduje zastosowanie do powództwa o zaniechanie określonego zachowania podejmowanego w ramach stosunku umownego łączącego powoda i pozwanego, opartego na zarzucie nadużycia przez pozwanego pozycji dominującej z naruszeniem prawa konkurencji. Co można sprowadzić do pytania o to, czy w takiej sytuacji jak w niniejszej sprawie można wytoczyć powództwo przed sądem państwa, w którym znajduje się hotel.