Niezależność nie tylko dla radcy uniwersytetu

W najnowszym wyroku TSUE przyjął, że samo istnienie umowy cywilnoprawnej wiążącej stronę i jej pełnomocnika nie jest wystarczające do stwierdzenia, że pełnomocnik ten nie spełnia warunku niezależności. Spoczywający na adwokacie lub radcy prawnym obowiązek zachowania niezależności należy rozumieć nie jako brak jakichkolwiek powiązań z klientem, ale jako brak powiązań, które w oczywisty sposób ograniczają zdolność takiego pełnomocnika do obrony klienta w najlepszym interesie tego ostatniego. Takich powiązań trybunał nie dopatrzył się w rozpatrywanej sprawie, gdzie Uniwersytet Wrocławski łączyła z pełnomocnikiem umowa-zlecenie na prowadzenie zajęć dydaktycznych dla studentów i niezależnie od tej umowy przyjął on od klienta pełnomocnictwo do złożenia skargi do sądów unijnych. Zdaniem TSUE tego rodzaju powiązanie nie jest wystarczające, żeby można było uznać, że pełnomocnik znajduje się w sytuacji, która wyraźnie osłabia jego zdolność do obrony interesów klienta w możliwie najlepszy sposób i z zachowaniem pełnej niezależności. Mając to na względzie, trybunał przyjął, że sąd odrzucając skargę, naruszył prawo, a w konsekwencji postanowienie sądu uchylił i przekazał sprawę temu sądowi do dalszego prowadzenia.